Ellerini Alıştır Vedaya... Ve Duaya...

'Dualar ve Faziletleri' forumunda elzemim tarafından 8 Mayıs 2009 tarihinde açılan konu


  1. Son defa bakıyorum sana bulutlar, gökyüzü… elveda! Kuşların çığlığı,
    s/ağırlığı dünyanın... elveda! Acıyanlarım bana; (da) elleri böğründe
    kalanlarım... üzülmeyin; biter bir gün, acı yanlarım… Salkım saçak
    sancılarım… elveda!
    Ey gel geç Leyla, ey dünya… Ey kör sevdalarım... elveda... Ey, çöllerin
    Serabı… Ey, yandıkça yandıran tuzlu suyu denizlerin... elveda...

    Atamadığım çığlıklarım... Yollardaki izim... Dinmeyen sızım... Besteleri
    boynu bükük sazım... elveda...

    Gün b/atımları, hey! Dayanamam bu sarı/solgun bu "olgun" ayrılığa...
    Bu her akşamki kıyamete... Ah, ben ki sabahlardan geliyorum...
    Birdenbire bu vakitli elveda?

    Ellerini alıştır vedaya... Ve duaya…
    Bak, avuçlarında tuttuğun zamanlar dağların ardına düştü...
    Titrek bir istasyona, çığlık bir v/edaya hazır mısın?

    Ne zaman gelir bu giden bahar! Bu kış hangi ölümdür! Sonbahar yaprakları kaç
    veda mektubudur! Ömrümüz kaç elveda... Kaç sonbahar, kaç çığlık...
    Saydın mı aynalarda değişen yüzlerini...

    Ellerini alıştır vedaya... Ve duaya…
    Yol uzun... Her adım bir ayrılık... Kapı arkası gurbet ya...
    Yaka paça götürüyorlar bizi...
    Çocukluğumuzu, gençliğimizi...


    Bilsen ki her an bir zelzele... Duysan ki ne velvele...
    Sen iyisi mi ellerini alıştır vedaya...
    Ve duaya... Her derde devaya...

    ~Ali Hakkoymaz~