Edebiyat terimleri

'Etüt Merkezi' forumunda Aysell tarafından 4 Ocak 2009 tarihinde açılan konu


  1. EDEBİYAT TERİMLERİ

    Abstre: Bir kitabın özeti.

    Acaib-i Seb'a-i Alem: Dünyanın Yedi Harikası. Piramitler/ Mısır, Asma Bahçeler/ Babil, Artemis Tapınağı/ Efes, Zeus Heykeli/ Olimpus, Mozeleum/ Bodrum, Fener/ ıskenderiye, Helyos heykeli/ Rodos.

    Akrostiş: Mısra başlarının ilk harfleri yukarıdan aşağıya bir özel adı gösteren şiir.

    Alegori: Bir duyguyu, düşünceyi, kavramı ya da varlığı, başka bir varlık yardımıyla sembolize edip gösterme sanatı.

    Anagram: Harfdeş.

    Anakiklik: tersinden okununca gene aynı anlamı veren söz ya da cümle.

    Asonans: Yarım kafiye.

    Barok: Aşırı derecede süslü sanat tutumu.

    Biyografi: Bir insanın hayatını anlatan eser.

    Burlesk: Kaba, aşırı ve bayağı komiklik.

    Cinas: Yazılışı, söylenişi bir, anlamı ayrı olan iki sözcüğü birarada bulundurma sanatı.

    Darb-ı Mesel: Atasözü

    Didaktik: Amacı birşey öğretmek olan eser.

    Egzistansiyalizm: Varoluşçuluk.

    Ekspresyonizm: Dışavurumculuk.

    Empresyonizm: ızlenimcilik.

    Entimizm: ıçtencilik.

    Epigrafi: yazıtları inceleyen bilim.

    Epilog: Son deyiş.

    Epizod: Bir hikayede, şiirde asıl olaya karışan ikinci derecede önemli bir olay.

    Etimoloji: Kelimelerin hangi kökten geldiğini inceleyen bilim.

    Fars: Komedinin, sanat yönü yoksul, kaba bir türü.

    Fütürizm: Gelecekçilik.

    Galat-ı Meşhur: yaygın yanlış.

    Haile: Tragedya.

    Hamaset: Kahramanlık.

    Itnab: Gereksiz yere sözü uzatma.

    İcaz: Az sözle çok şey anlatabilmek.

    İntak: Hayvanları ya da cansız cisimleri konuşturma.

    İroni: Tersini söyleyerek alay etme.

    İstiare: ığretileme.

    Kinaye: Bir sözün hem gerçek, hem de mecazi anlamıyla kullanılması.

    Klasik: Eski Yunan ve Latin sanat ve edebiyatıyla ilgili.

    Lirizm: ınsan duygularının çok etkili ve coşkun olarak anlatılması.

    Martaval: Hıdırellez sabahı, mani küpünden, niyet edip mani çekerek, niyet sahibine okumak.

    Mazmun: Anlam, kavram.

    Mecaz: Bir sözün asıl anlamından başka bir anlamda kullanılması.

    Nazire: Bir şairin, çok beğendiği başka birine ait bir şiiri model alarak yazdığı şiir.

    Nesir: düz yazı.

    Nihilizm: Hiççilik.

    Pesimizm: Kötümserlik.

    Pitoresk: ınsan aklında resim gibi bir hayal uyandırabilen söz ya da yazı.

    Pragmatizm: Faydacılık.

    Prolog: Öndeyiş.

    Pürizm: Dilde arıcılık.

    Salname: Yıllık.

    Semantik: kelimelerin anlamlarını araştıran bilim.

    Septisizm: şüphecilik.

    Te'lif: Eser yazmak.

    Teşbih: Benzetme sanatı.

    Tevriye: Bir sözü iki anlamda kullanma sanatı.

    Verizm: Doğruculuk.

    Vodvil: Bir tür komedi.