Ebü'l-Hasan-I Şazili hayatı

'Hakkında bilgi' forumunda EyLüL tarafından 14 Haziran 2012 tarihinde açılan konu


  1. Ebü'l-Hasan-I Şazili hakkında bilgi

    Ebü'l-Hasan-I Şazili On ikinci yüzyılda Kuzey Afrika’da yetişen büyük velîlerden. Şaziliyye adı verilen tasavvuf yolunun kurucusudur. İsmi, Ali bin Abdullah bin Abdülcebbâr, künyesi, Ebü’l-Hasan, lakabı Nureddîn’dir. Peygamber efendimizin sallallahü aleyhi ve sellem torunu hazret-i Hasan’ın soyundan olup şeriftir.

    Ebü'l-Hasan-I Şazili 1196 (H.592) senesinde Tunus’un Şâzile kasabasında doğduğu için Şazilî nisbesiyle meşhûr olmuştur. 1256 (H.654) senesinde hac yolculuğu sırasında Hamisre’de vefat etti. Kabri, Hamisre mevkiindeki Ayzâb sahrasındadır.

    Ebü'l-Hasan-I Şazili Küçük yaştan îtibâren doğduğu Şazile kasabasında ilim öğrenmeye başlayan Ebü’l-Hasan-ı Şazilî, önceleri kimyâ ilminde uzun çalışmalar ve araştırmalarda bulundu. Bu ilimde iyi yetişmesi için cenâb-ı Hakk’a yalvararak duâ ediyordu. Bu esnâda, aldığı mânevî bir işaretle, tasavvuf yoluna yöneldi. Din ilimlerinin hepsinde mütehassıs ve derin âlim oldu. Hepsinin inceliklerine ve sırlarına kavuştu. Tefsîr, hadîs, fıkıh, usûl, nahiv, sarf, lügat ilimleri yanında, zamânın fen ilimlerinde de yüksek alim oldu. Zamanındaki âlimler ve diğer insanlar onun ilimdeki bu yüksek derecesi karşısında üstünlüğünü kabûl ettiler.

    Zahirî ilimlerde bu derece yüksek olan Ebü’l-Hasan-ı Şazilî hazretleri, tasavvufa karşı alâka, ilgi duydu. Birçok velînin sohbetinde bulunup, onlardan istifâde etmeye çalıştı. Bu sebeple pek çok seyahat yaptı.