Deprem Haftası İle İlgili Hikayeler

'Masallar ve Hikayeler' forumunda Yasemin tarafından 3 Mart 2013 tarihinde açılan konu


  1. Deprem Haftası İle İlgili Hikaye Örneği


    Bir Deprem Hikayesi

    Ben de çocuktum sizin gibi
    Benim de annem, babam,
    Benimde okulum, öğretmenlerim, kitaplarım vardı.
    Okuyup, öğretmen olmak istiyordum ben de,
    İyi insanlar yetiştirmek vatanıma, milletime
    Orta okula başlayacaktım,
    Sevinçliydim, heyecanlıydım
    Yeni elbiseler almıştı babam 15 Ağustosta
    Öyle güzeldi ki onlar, gece onlarla yatmıştım
    Yeni ayakkabılarımı kimse çalmasın diye
    Dolabın altına saklamıştım.
    Oysa onu çaldılar, yıkılan binamızın altına sakladılar.
    Annem saçlarımı tarardı her sabah,
    Babam “Bal bademim” der sarılırdı her akşam.

    Benim bütün hayallerim yıkıldı o korkunç gece
    Ben depremi sözlükten bilirdim,
    Babamsa Erzincan’dan Adana’dan, Dinar’dan
    Yine öylesi bir akşamdı 16 Ağustos’ta
    Herkes, evine, sevdiklerine gidiyordu.
    Biraz durgundu ninem, “Kötü bir şey olacak.” Diyordu
    Babam: “Yeni elbiselerini giy, göreyim.” dediğinde:
    “Okulların açıldığı gün giyeceğim”demiştim.
    Yine uykuya daldım, uyanma ümidiyle.

    Oysa hiç sabah olmadı
    Biliyor musunuz? Saçlarımı tarayan annem yok artık

    “Bal bademim” sözünü de duyamayacağım babamdan,
    Ninem de çok sevdiği dedemin yanına yatamadı
    Bir çukura gömmüşler onu.
    Artık beni sevemeyecekler.
    Sevgi ve gözyaşı bilmeyenlere kurban verdim onları.
    Biliyor musunuz?
    Yeni elbiselerimi bir kerecik olsun giyemedim
    Yıkılan evimizin altında kaldı
    Benim okulum da yok artık biliyor musunuz?
    Ah! Suat öğretmenim, oysa ne çok severdim seni.

    Hastane odasında, televizyonda gördüm
    Koca koca adamlar, ellerinde kelepçe
    “Depremde yıkılan evleri yapanlar onlar” dedi hemşire abla
    Neden yaptınız amca! Birkaç parça demire,
    Bir avuç çimentoya neden sattınız hayallerimi?

    Oysa sizin anneniz, babanız, okulunuz, öğretmenleriniz,
    Oyuncaklarınız, yeni oyuncaklarınız var.
    Bense annesiz, babasız, okulsuz...

    Dilerim ki, böyle felaket bir daha yaşanmasın
    Böylesi acıları anlatan bir şiir de
    Bir daha yazılmasın.

    Sabri Salman