Deniz Uğur'dan Duygusal Sözler

'Güncel Bilgiler' forumunda EyLüL tarafından 16 Mayıs 2012 tarihinde açılan konu


  1. Kanseri Yenne Deniz Uğur'un Yazısı


    Göğüs kanserini yenen Deniz Uğur'dan duygusal bir yazı...

    Hafiften kısık sesli kadınlar vardır hani…

    Bakışları derin.

    Kendine özgü aurasıyla, ortaya çıktığında…

    Kalabalığın arasında kolayca seçilen…

    Dönüp baktıran kadınlar.

    Ağlamasını, gülmesini…

    Oturup kalkmasını izlemek…

    Herhangi bir konuda rastgele anlattıklarını dinlemek keyiflidir…

    Çevrelerine yaydıkları enerji farklıdır onların…

    Ruhları farklıdır…

    Vücut dilleri özgüvenli…

    Ahenkli, çekicidir…

    Bazen zarafetin doruklarında…

    Bazen yosmalığın sınırlarında dolaşırlar…

    Tizleştiğinde çatallanır bu kadınların sesi…

    “Hızlı” yaşamaktan mı…

    Uykusuzluktan, yorgunluktan mı…

    Neden böyle olduğu bilinmez…

    Gizemlidirler…

    Puslu kadınlar derim ben onlara.

    İçlerinden bazıları, adeta askeri bir disiplin altında yaşar…

    Bazıları, gününü gün eder…

    Yaşam tarzı kendine özgüdür hepsinin…

    Değişken ya da tutarlı olabilirler…

    Ama sesleri tizleştiğinde mutlaka çatallanır.

    Gözlerinde nedeni belirsiz bir buğulanma vardır hep…

    Gülerken ağlamaları…

    Ağlarken gülmeleri vardır…

    Görünmeyen ufuklara dalıp gitmeleri vardır…

    Duydukları bir şarkı…

    Gördükleri yağlıboya resim…

    Yerdeki yaprakları birbirine katıp telaşla uçuşturan esinti…

    Yağmurun başlaması…

    Onları alıp, uzaklara götürür.

    Eski sevgililerinin buruk hatırasına daldıkları sanılır çoğu zaman…

    İlgisi yoktur aslında…

    Düşündükleri hayatın kendisidir…

    Zamanın nasıl geçtiği…

    Beş yıl sonra, on beş yıl sonra, neleri yapıp neleri yapamayacaklarıdır…

    Hataları, günahları ve sevaplarıdır…

    “Puslu” kadınlar kendileriyle yüzleşmeye meraklıdır…

    İroniyi çok severler…

    Kendileriyle dalga geçmeyi…

    Ve gülmeyi.

    Şen şakrak kahkahaları kapalı mekanlardan sokaklara taşar sık sık…

    Çünkü gülebiliyor olmanın kıymetini bilirler.

    Sevmekte çok başarılıdırlar…

    Nasıl kadın olunur…

    Nasıl mutlu edilir…

    Nasıl can yakılır…

    Bir erkeğin yanındaki, hayatındaki boşluk nasıl doldurulur…

    Çok iyi bilirler.

    Hem tecrübeleriyle…

    Hem sezgileriyle…

    Karşılarındakinin beynini okurlar…

    Hayatta her duruma karşı hazırlıklıdırlar…

    Kalpleri birden fazla kez kırılmıştır…

    Ama kırılmaya alışamamış…

    Kırılma korkusunu aşamamış…

    Çocuksu ve naif bir ruhları vardır öte yandan…

    Olanca güçleriyle sahiplenmeleri…

    Savunmaları…

    Başkalarıyla (aslında kendileriyle) savaşmaları vardır…

    Kıskançlıkları…

    Kaprisleri…

    Ara sıra arızaya bağlamaları vardır…

    Hem kazanan hem kaybeden” sıfatını yakıştırabiliriz onlara…

    Belki de bu yüzden…

    Puslu kadınlara saygı duyarım ben…

    Yaşamışlıklarına…

    Derinliklerine…

    Sahip oldukları mutlak yeteneklerine…

    Saygınlığı, kimseyi kandırmadan, göz boyamadan…

    Kendileri gibi” davranarak avuçlarının içinde tutmalarına…

    Toplumu eğitmelerine, erkekleri yontmalarına…

    En güzel şarkıları sadece onların besteleyebiliyor olmasına…

    Bu şekilde kadınlık kavramını onurlandırmalarına…

    Büyük saygı duyarım.

    Puslu kadınların birçok ismi vardır benim için…

    Kimi yerde Sezen’dir onun adı…

    Kimi yerde Ayşe, Fatma…

    Başka kültürlerde başka adları vardır…

    Amy diye seslenenler çıkmıyor artık ama…

    Bazen yıldızların ışığı erkenden sönüveriyor, üzülüyorum…

    Mümkün olduğunca uzun yaşamalarını istiyorum…

    Onları gözlemlemek, öğrenmek…

    Onları yaşamak…

    Bütün duyularımı onlara açıp, kana kana içmek için…

    Puslu kadınları çok seviyorum ben…

    Onlar hem çok özeldir, hem de…

    En nihayetinde…

    Senin gibi biri.

    Deniz Uğur

    [​IMG]