Dağ Dağa Kavuşmaz Ama İnsan İnsana Kavuşur Hikayesi

'Ders çalışıyorum' forumunda Mirayy tarafından 25 Temmuz 2009 tarihinde açılan konu


  1. Dağ Dağa Kavuşmaz Ama İnsan İnsana Kavuşur

    İKİ DOSTUN HİKAYESİ

    Evvel zaman içinde kalbur saman içinde eski zamanda iki samimi küçük çocuk vardı. Bunların yediği içitiği ayrı gitmezdi. Günler aylar geçti durum hep aynıydı, hatta kurdukları hayaller bile aynıydı. Bir gün arkadaşlardan birinin babasının tayini başka bir memlekete düşer. İki arkadaş haberi duyunca perişan hale gelirler. Ve ayrılık gelir çatar, böylelikle iki dost birbirlerinden ayrı düşerler. Aylar, yıllar birbirini kovalarken iki dost kavuşma umutlarını hiçbir zaman kaybetmemişlerdir. İki dosttan biri ticaretle diğeri ise çobanlık yapıyordu. Ticaretle uğraşan dost büyük kervan hazırlayıp yola çıkar. Diğer dost ise koyunları dağın eteklerinde otlatıyordu. Çoban İki dağa bakarak bu dağların kavuşamayacağını ama bir gün dostuna kavuşacağı günü hayal ediyordu ve karşıdan büyük bir ticaret kervanının geldiğini gördü hemen onlara süt sağıp ikram etmeyi düşündü ve sütü sağdı beklemeye koyuldu. Kervan iyice yaklaştı kervan sahibi dost karşıda koyun sürüsünü gördü ve yanına gitmeye koyuldu. İki dost birbirlerinden habersiz yaklaşmaya başladılar. Ve birbirlerini gördüler çobanolan dost elindeki süt çanağını yere düşürdü ve dostuna koşarak sarıldı ve ardından dostuna dostum sana bir şey diyeyim mi şu dağlara bakarken aklımdan geçen tek kelime hep “Dağ dağa kavuşmaz ama insan insana kavuşur ” dedi hasret gözyaşlarıyla birirlerine sarıldılar…