çocuk olmak istiyorum

'Karışık Şiirler' forumunda fecr tarafından 23 Nisan 2009 tarihinde açılan konu





  1. Meslek grubu ne olursa olsun, büyüdüğünde halen çocukluğu kadar temiz kalan insanlar bu şiirde sadece çocukluğunu arasın…
    Diğerleri kaybettikleri değerlerini…
    KİRLETİKLERİ ÇOCUKLUĞUNU...

    Bir ıssız adada
    Bir dağ başında
    Bir ormanın sonsuzluğunda
    Ve yahut bir çölün ortasında
    Yaşamak isterdim hep çocukluğumda

    Sonradan öğrettiler bana
    Yalan söylemeyi,
    İftirayı, ihaneti,
    Her gün yeni bir şey öğrettiler
    Karşılığında pamuk şekerimi aldılar elimden
    Kırdılar tahta beşiğimi
    Çocukluğumu aldılar benden...

    Ben, her şeyi büyüyünce gördüm kısacası
    Savaşları, silahı
    Kalem tutan ellerin kurşuna dizilişini
    Faili meçhul cinayetleri,
    Yakılan kitapları
    Oynayan oyunları
    Şimdi oyuna dâhil olmamı istiyorlar büyüdüm diye
    Bense yeniden çocuk olmayı?

    Ben kötülüğü büyüklerimden öğrendim
    Hor görmeyi, ezmeyi,
    Hırsızlığı, arsızlığı
    Vicdansızlığı,
    Adaletsizliği,
    Büyüdükçe işledim, hesabı verilmeyecek günahları

    Ben insanları hep aynı bilirdim çocukken
    “Yaratılanın en üstünü” diye
    Büyütmüşüm fazlasıyla gözümde
    Ne çok aşağılık, küçük insan varmış meğerse
    Büyüyünce anladım...

    Ben sadece çocukların ağladığını bilirdim
    Oysa ne çok gözyaşı varmış karanlık duvarların içinde
    Ne çok ananın gözyaşına tanık oldum
    Çocuklarının tabutunda...

    Ben çocukken çok düşüp kalktım
    Bütün çocuklar gibi
    Dimdik ayakta durabilmek için düşüyorduk, biliyorum
    Sonradan çok eğdiler dünün çocuklarını
    Ben hala eğilmedim
    Zulmün karşısında...

    Ben, doktorun hastanede olduğunu bilirdim
    Büyüdüğümde ne çok klinik gördüm
    Ben, can-kurtaran bilirdim beyaz önlüğü
    Meğerse
    Çoğu mecburen giyiyormuş o elbiseyi...

    Ben, polisin karakolda olduğunu düşlerdim
    Sonradan ne çok cop yedim sokak ortasında,
    İşkence hanelerde...



    Ben avukat olmak istiyordum çocukken
    Doğrunun yanında zannederdim, cüppeli adamı
    Büyüyünce öğrendim ki
    En çok yalan mahkemelerde söylenirmiş
    Hâkim karşısında...

    Ben ticareti evin karşısındaki bakkal zannederdim
    Parayı verirsin eşyanı alırsın diye
    Sonradan gördüm ben,
    İnsanların birer birer satıldığını pazarlarda

    Ben, öğretmeni çok severdim çocukluğumda
    Büyüdüğümde devlet memuru olmuştu çoğu
    Hayal kırıklığı yaşadım bu yüzden
    Ülkeyi kalkındırmak için öğretmen olunmazmış
    Büyüyünce öğrendim
    Maaş artı sigorta, garanti iş, birde hafta sonu tatili için
    Onca yıl okula gitmişler
    Emekli öğretmenlerin birçoğu…

    Ben, sanatçının “Mimar Sinan” olduğunu düşünürdüm
    Büyüdüğümde sanat için soyunuyordu insanlar
    Şaşırdım
    Elinde kâğıt kalem olur diye bilirdim sanatkârın
    Büyüdüğümde
    Mikrofon vardı o ellerde...

    Ben, mühendislerin ev yaptığını bilirdim
    Ne çok bina yıkıldı sonradan çocuklarımızın üstüne
    7 nokta 4 depremlerinde
    Büyüyünce far kettim çimentodan, demirden çalındığını
    Bir ömür en az elli yıl bilirdim
    45 saniyede binlerce can yok oldu, gözlerimin önünde...

    Ben, meclisin halkın olduğunu bilirdim
    Büyüyünce öğrendim
    Siyasetin içi boş vaat olduğunu
    Siyasetçinin sahtekârlığını…
    Egemenlik, ihaleyi alan şirketlerde idi
    Büyüdükçe anladım…

    Ben gazeteci oldum sonradan
    Doğruları yazmak için, halkım için
    Kalemimdi tek geçim kaynağım, ekmek param
    Büyüyünce yaşadım
    Doğru söyleyenleri kovarlarmış doksan dokuz köyden
    Çok kere kovuldum bu yüzden
    Sabah baskısını göremeden…

    Dün, Babıâli’ye gittim kavak yelleri esmekte
    Sonradan fark ettim medya kulelerini
    Ve şunu öğrendim bugün
    Aç bırakırmış insanı doğruluk
    Gazetecilerin çoğu doyurmuş karnını yalanlarla…
    Bir bebeği katil yapmıştı bu ülke
    Gazeteleri kahraman
    Sokak ortasında vuruluyor şimdi namuslu insanlar…

    Şimdi avuçlarımı açmış yalvarıyorum
    Bir camii avlusunda
    Geleceğin çocukları büyümesin, büyümesin ALLAH’ım
    Bu sahte, bu acımasız, bu zulüm dünyasında
    Fazla değil, “BİR” günlüğüne de olsa çocukluğumu geri verseler
    Hepsine helal edeceğim hakkımı, ölmeden önce…

    ŞENER DURMUŞ
     



  2. Cevap: çocuk olmak istiyorum

    fecr yüreğine sağlık süper bir şiir :super: