Çanakkale Savaşı Şehit Mektupları

'Genel Türk Tarihi' forumunda Yasemin tarafından 2 Mart 2014 tarihinde açılan konu


  1. Çanakkale Savaşı ile ilgili Şehit Mektupları




    Şehit Mektubu

    Mektubun Konusu: Çamaşır Falan İstemem Yazıldığı Tarih: 04.04.1915 Şehadet Tarihi: 06.04.1915
    Dört asker doğurmakla övünen şanlı Türk annesine Hasan Etem, yeni aldığı mektuptan duyduğu sevinci, çevresindeki tabiat güzelliklerini, silah arkadaşlarını anlattığı mektubunu şu satırlarla bitiriyordu:

    Ey benim Rabbim! Şu kahramanların bütün dilekleri ismi celalini İngilizlere ve Fransızlara tanıtmaktır.Huzurunda titreyerek sana dua eden biz askerin süngülerini keskin et. Düşmanlarını zaten kahrettin ya bütün, bütün mahvet. Anneciğim, Oğlun Halit de benim gibi güzel yerlerdedir…
    Çamaşır falan istemem. Paralarım duruyor. Allah Razı Olsun.

    Oğlun Hasan Etem

    Hasan Etem iki gün sonra şehit oldu. Kardeşi Halit Zığındere Muharebelerinde yaralandı ve gazi olarak baba ocağına döndü.
    Hasan Etem şehit olduğunda 16 yaşında olan kardeşi Hilmi ile 10 yaşında olan kardeşi Şevlut, ağabeylerinin arzu ettiği gibi sonradan Çanakkale’yi gördüler, ondan bir iz aradılar. Orada her iz Hasan Etem’e aitti.
    Şehit Mektubu -3
    Mektubun Konusu: Sana Vasiyetim Var
    62. Alaydan Üsteğmen Zahid, eşine yazdığı mektupta Bugünlerde her zamankinden daha önemli muharebelere gireceğim” diyordu:
    Bilirsin her muharebeye giren ölmez. Fakat ölürsem gam yeme. Ben ve seni yaratan Allah bizi nasıl dünyada birbirimize nasip ettiyse elbet ruhlarımızı da kavuşturur. Vatan için şehit olursam bana ne mutlu. Ancak vasiyetim var. Eşyanın listesi ilişiktedir. Bunları sat, ele geçecek paradan mihri muaccel ve müeccelini al. Üst tarafı ile bana mevlit okut. Eğer bunlar sana borcumu ödemezse hakkını helal et ve ilk gece aramızda geçen sözü unutma…
    Şiranlı Üsteğmen Zahid, eşi Hanife hanıma yazdığı mektubu şu cümle ile bitirmişti. “Bu vasiyetimi aldığınız zaman yüksek sesle ağlamanıza razı değilim