caminin bölümleri resmi ve isimleri ve görevleri

'Bilgi Rehberi' forumunda Demet tarafından 7 Aralık 2014 tarihinde açılan konu

  1. Demet

    Demet Editör


    caminin bölümleri resmi ve isimleri ve görevleri
    kursu.

    KÜRSÜ:
    Câmilerde vaaz verilen yüksekçe oturma yeridir. Camide hatibin hutbe okumasına mahsus kürsü. Arapça, yüksek olmak, anlamındaki "nebr" kökünden ism-i âlettir. Minber, Cuma veya bayram hutbelerini okumak üzere çıkılan, genellikle mihrâbın hemen sağında bulunan merdivenli yapının adıdır.

    mihrab.

    MİHRAB :
    Câmilerde kıble yönünde bulunan ve imamın namaz kıldırırken durduğu girintili bölümdür.
    Câmide imamın namaz kılarken cemaatin önünde durduğu, kıble tarafındaki duvarın ortasında bulunan, oyuk, girintili yer anlamında bir terim. Çoğulu "mehârîb"tir. Bu bölüm, savaş âletine benzetilerek mihrab denilmesi, şeytan ve kötü düşünce ve arzularla savaş yeri kabul edilmesindendir
    Mihrâb, günümüzde genellikle caminin kıble duvarı oyuk şekilde inşa edilerek ve çevresi de yazı veya diğer süs unsurları ile süslenerek yapılır. Çini, mermer veya ahşaptan yapılan ve sanat değeri oldukça yüksek mihrâplar vardır. Cami zemininden 15-20 cm. yüksek yapılanlarına da rastlanır.

    minare.

    MİNARE :
    Câmilerin bitişiğinde ezan okumak için yapılan kule şeklinde yüksek yapıya denir. Minareler İslam dininde ibadet yerleri olan camilerde namaza çağrıyı bildirmek ve sala okumak için inşa edilmiş ana yapıdan yüksek tasarlanan yapılardır.
    Camilerde minare ihtiyacı teknolojinin henüz olmadığı İslamiyetin ilk dönemlerinden 20. yy.'ın ilk yarısına kadar, ezanın uzak yerlerden duyulmasına imkan sağlamak için yapılmışlardır.

    minber.

    MİNBER:
    Câmilerde imamın cuma ve bayram hutbelerini okuduğu yüksekçe merdivenli yerdir.Camide hatibin hutbe okumasına mahsus kürsü. Arapça, yüksek olmak, anlamındaki "nebr" kökünden ism-i âlettir. Minber, Cuma veya bayram hutbelerini okumak üzere çıkılan, genellikle mihrâbın hemen sağında bulunan merdivenli yapının adıdır.İlk minber Hz. Peygamber'in ashabıyla istişaresinden sonra isteği üzerine bir kadının marangoz olan kölesi tarafından yapılmıştır. Ustanın adıyla ilgili farklı rivayetlerden, minber yapımıyla bir kaç kişinin ilgilendiği anlaşılmaktadır.


    serefe.

    ŞEREFE :
    Minarelerde çepeçevre ve çıkıntılı olarak yapılan ezan okuma yeridir. Buraya minarenin içindeki basamaklarla çıkılır. Minarelerde genellikle bir şerefe bulunur. Birden fazla şerefeli minareler de vardır.
    Minare balkonu. Farsça şarafa, eşik gibi, teras demektir (Nişanyan etimolojik sözlüğü). Ahşap, tuğla, taştan ve oyma sanatlıdır. Şerefe gövde, döşeme, korkuluk şeklinde üç bölümdür.

    Caminin Diger Bilinmeyen Bölümleri :
    Muvakkithane : Dış avlu kapısı yanındaki vakit tayini binası. Muvakkit, güneş saatiyle ezan saatini ayarlar.
    Hünkar Mahfeli : Selatin camilerinde padişahların namaz kıldığı yer.
    Son Cemaat Yeri : Namazın ilk vaktine gelemeyenler için ayrılmış yer.
    Mahya : İki minare arasına asılan ışıklı yazı levhası.
    Mahfil : Camilerde parmaklıkla ayrılmış yüksek yer.
    Hazire : Camiyi yaptıranın, ailesinin, devlet erkanının lahitlerinin bulunduğu yer.
    İmam odası : İmam ve müezzinin odası.
    Şadırvan : Elbise askılıkları ve oturma sehpaları, içinde su bulunan hazne, musluklar, takunyaları bulunan avlu ortasındaki abdest yeri.
    Gasilhane : Cenaze yıkamak için ayrılan yer. Ortasında teneşir tahtası, su araçları, yıkayıcı elbisesi, çizmesi, önlüğü, tabut, tabut yeşil örtüsü bulunur.
    Tuvalet : Avluda yer alan eski taşlı veya yeni taşlı, tek veya birçok bölümlü ayakyolu.
    Ayakkabılık : Cami kapısı girişinde dışta veya içte, yanlarda bulunan raflı, dolaplı sistem.
    Kitabe : Cami ana kapısı üzerinde, Arap harfleriyle, caminin tarihi ve mimarına ait bilgiler ihtiva eden levha.
    Hat : Cami tavanında, tavan katında bulunan bant halinde yahut levha halindeki yazılar.
    Türbe : Genellikle kubbeli, camiye bitişik, etrafı açık mezarlık.
    Kurs odaları : Külliyelerde imamların öğrencilere ders verdiği yerler.
    Yer örtüsü : Hemen her camide halı. Son cemaat yerinde hasır, muşamba örtüler.
    Kapı örtüsü : Kenarları işlemeli kalın muşamba örtü.
    Avize : Yüzlerce tek kandil veya ortada büyük bir avize.
    Vaiz : İbadethanelerde, genellikle camilerde güzel nasihatler veren, kürsüde oturarak her gün veya cuma namazı öncesinde ayet ve hadislerle cemaate dersler veren hoca.
    Kubbe : Camiler başta olmak üzere yapılarda yarım küre şeklindeki dam. Kasnak, kemer, tavan ve pencereleri vardır. En büyük kubbe Selimiye Camii kubbesidir.
    Musalla taşı : Camilerde cenzelerin üzerine konulup cenaze namazının imam tarafından önünde kıldırıldığı taş.