Bu son olsun

'Karışık Şiirler' forumunda seçkingündüz tarafından 16 Nisan 2010 tarihinde açılan konu


  1. BU SON OLSUN




    Bardağı
    Sandalyeyi

    Yaslandığım arkalık
    Okşayıp kapandığım soğuk yüz

    Elimin gölgesinde gözlerini
    Birden her şeyi
    Sonra hiçbir şeyi
    Yalnızca sevdiğimi
    Bir kez daha
    Orada
    İyice anladım

    Cilalı masaları
    Kadife perdesi
    Soluk ışıklar
    Ezgimiz

    Aynı yer
    Aynı masa mı
    Gitmem bir daha
    Tövbe

    Seçkin GÜNDÜZ
     



  2. Cevap: Bu son olsun

    Aynı yer
    aynı masa mı
    gitmem bir daha tövbe...

    herkesin böyle bir tövbesi mutlaka var demekki hayatında... Gençlik yıllarında takıldığım bir cafe için bende aynı cümleyi kurmuştum sanırım 15 yıl önce :(