Bıçak

'Karışık Şiirler' forumunda incitanem tarafından 16 Ekim 2008 tarihinde açılan konu


  1. Aşkin Karanlik Metali

    Yere düşürülen bir bıçak sesi
    Kristali tuzla buz olmuş gözlerinin
    biliyorum ay kanatıyor
    ne zaman sussak geceyi
    Kendini benim yerime koy
    Oğul öksüzü babalar yerine
    Susmayalım. Bıçak uyuyor kelimelerin kalbinde

    Kanlı bir şerbet gibi akar dururdu
    İpeği ikiye bölen kılıçların ağzı
    Bir biz inmedik suya
    Kaç mevsimin yağmuru buruştu elimizde
    Örtülü çarşılarda ölümü tebdil ettik
    uzak durduk kabzasına çağıran intikamdan
    Bir biz inmedik suya
    Kendini benim yerime koy
    Oğul öksüzü babalar yerine
    Susuyorum. Ölülerim uyuyor kalbimde
    Murathan Mungan

    Karanlikta duruyorum aşk vurmasin yüzüme
    dokunmasin kimse bana
    kimse ulaşamasin artik tenimin incinen yerlerine...
    uyanmasin bir daha etimdeki yarali hayvan
    zamanin siyah deltasinda çürümek istiyorum
    biliyorum artik kimse yok kimsesizligime...

    biliyorum aşka kimse yok
    aşkin karanlik metali soguyor yüregimin derinliklerinde...
    aşklarim, arkadaşlarim, dostlarim
    dagilip gitti herkes
    içimi sizlatacak kimse kalmadi içimde...

    Murathan Mungan

    Bıçak

    Yere düşürülen bir bıçak sesi
    Kristali tuzla buz olmuş gözlerinin
    biliyorum ay kanatıyor
    ne zaman sussak geceyi
    Kendini benim yerime koy
    Oğul öksüzü babalar yerine
    Susmayalım. Bıçak uyuyor kelimelerin kalbinde

    Kanlı bir şerbet gibi akar dururdu
    İpeği ikiye bölen kılıçların ağzı
    Bir biz inmedik suya
    Kaç mevsimin yağmuru buruştu elimizde
    Örtülü çarşılarda ölümü tebdil ettik
    uzak durduk kabzasına çağıran intikamdan
    Bir biz inmedik suya
    Kendini benim yerime koy
    Oğul öksüzü babalar yerine
    Susuyorum. Ölülerim uyuyor kalbimde

    Murathan Mungan