ben, sen, eller....

'Kısa Bilgiler' forumunda ^GüL GüZéL!^ tarafından 4 Şubat 2010 tarihinde açılan konu


  1. Bir ten kokusu beni bu denli baştan çıkartabilir miymiş bilmezdim.
    Ben , Sen , Eller .. Yaparmış.
    Ve sayende bir avucun içinde başka bir avucun ne kadar güzel yer edinebildiğini öğrenmek...
    Minnettarım sana.
    Çünkü bir pazar sabahı uykusu ve kahvaltısı kadar çok sevdim seni.
    Ağzımda gözümde tebessümlerle dolandım sokakları.
    Ama ellerim gene ceplerimdeydi. Yanımda olsaydın ellerini tutarlardı.
    Bugün en çok sitemi ellerim ediyor zaten. Nerde o kızın elleri diye diye soğuktan kaskatı kesildiler.
    Sayende yıllar sonra saçlarıma tarak değdi banyoma yeni şampuanlar girdi ilk defa bir parfüme para verdim mesela. İlk defa nasıl göründüğümü umursar oldum. Düşünmek güzelmiş.

    Sen Eylül’de doğmuşsun. Şehri yağmurlar paklarken. Ben Ağustos’ta. Sıcak insanları bezdirirken bir ben eksikmişim.
    Yüzünde hep sonbaharın tatlı hüznünü yaşayan senle yaz aylarının bütün kayıtsız özelliklerini bedeninde taşıyan ben aşkı denedik…
    Sonra ansızın bitirelim dedik…
    Dedik ama söyle hangimiz galip çıktı bu sonla beraber?
    Birbirimizi birbirimizden esirgeyerek neyi kanıtladık kendimize?
    Peki gerçekten istediğin gibi silip atabildin mi beni?
    Yoksa sen de zorlandın mı en az benim kadar?
    Ne oldu biliyor musun?
    Biraz önce sen şimdi bu kapıdan içeri girsen ne yapardım diye düşündüm.
    Sonra düşüncelerimi kendime yediremedim.
    Utandım kendimden güçlü ve umarsız gibi görünmeye çalışan bu diri bedenin aslında sana nasıl hala müptela olduğunu fark ettiğim için.
    Sen bana inanılmaz şeyler hissettirebilen bir mucizeydin benim için. Bu yüzden senden nefret ediyordum bu yüzden sana hala aşığım.
    Seninleyken bir can daha taşıyordum.
    O gün ikimizi de öldürdün.
    İçimdeki seni de sahip olduğun beni de.
    Bir şey daha…
    Benden sonra beraber olacağın kişiler için acıyorum sana…
    Gelecek güzel gelecek.
    Ama bizim için değil…