bazen....

'Masallar ve Hikayeler' forumunda ANANE tarafından 17 Kasım 2009 tarihinde açılan konu


  1. Bazen şehrin gürültüsünden bunalırız, bazen koşusturmacalardan,
    bazen yetişemediğimiz hayat şartlarından sıkılırız bazense bize
    yetmeyen maaşımızdan, bayansak eğer bize tacizkar bakan patronumuzdan, mesai
    arkadaşımızdan, bazen annemizden sıkılırız, bazen sevgilimizden...

    Netice olarak bir huzur ararız, bir sohbet ararız, aramadığımızı
    düşünsekte şiir tadında ararız bunu, hani bazende alıp başımızı
    uzaklara.. hani o küçük sahil kasabasına gitmek isteriz. teknoloji
    olmadan, cepimiz kapalı, kimse bize ulaşamadan ve kimseye haber
    vermeden gittiğimiz yeri, özgürce yaşamak isteriz içimizdekileri..

    Bazen bu kadar uzaklara gidemesekte hafta sonları oturup
    dertleşebileceğimiz, sohbetler edebileceğimiz, derdimizi
    anlatabileceğimiz ve en önemlisi başımızı omuzuna koyabileceğimiz
    birini ararız.. Kadın olalım, kız olalım, erkek olalım, patron olalım
    aradığımız bir "OMUZ" dur aslında sadece özgürce
    yaslanabileceğimiz, gerekirse ağlayabileceğimiz bir omuz, utanmadan
    gözyaşlarımızdan, çekınmeden sığındığımız limandan.

    Hepimiz birer gemi değilmiyiz hayatta.. Kimimiz minicik, kendi
    capında büyük, kimimiz deviz, kimimiz çeliklerden yapılmış kimimizde
    belkıde yelkenliyiz kendi çapımızda ve açılmışız bu denizlere ister
    istemez..

    Ne badireler atlatmışızdır, ne fırtınalar, ne tayfunlar, ne
    boralar alıkoymamamıştır bizi yolumuzdan. Dev dalgalarla, bazense
    minik akıntılarla etmişizdir hayat mücadelemizi ve yakıtımızda
    vardır hala devan edebılmek için yola ama olmayan şey bir moladır..

    Yanasıp bir limana o fırtınalardan, boralardan, sıkıntılardan, biraz
    uzak kalmak isteriz bir "LİMAN" ararız sığınabileceğimiz,
    geceleyebileceğimiz. Elimizde vardır bir harita bir pusula ama her
    liman güvenli değildir ki, her liman bizi alamazki koynuna, her liman
    saramazki yaralarımızı, her liman bilmezki içimizdekileri..

    Bazen içimizi boşaltacağımızı sandığımız o liman bir kabus olur
    bize.. bırakın huzur vermeyi dahada sıkıcı gelir bize.. Önemli olan
    bir limana yanaşmak değil, Önemli olan içimizdeki manevi yükü
    boşaltacağımız paylaşabileceğimiz bir "OMUZ LİMANI " değilmidir..

    Unutmayalaım ki hepimiz hayat denilen denizde birer gemiyiz..
    Kimimiz dev gibi çelikten, demirden, kimimiz yorgun bitkin tahta ve
    kütükten, kimimiz radarla bılgisayarla yönetilen, kimimizse rüzgar
    gücü ile ancak ilerleyebilen. Hepimiz bir "GEMİYİZ" aheste aheste
    bir limana giden...

    Hepimizin huzur bulacağı hepimizin basını yasladığın da, gerekirse
    hıckıra hıckıra ağladığı, hepimizin dertlesebıleceği, sıkıldığında,
    yorulduğunda alıp basını hafta sonları, yada akşam iş cıkısları uğrayıp
    dınlenebıleceği huzur bulabıleceği "OMUZ LİMANLAR" olabilmesi dileğimle
     



  2. Cevap: bazen....

    tşkler cnmm ellerine sağlık işş yazıdakiler doğru buluruz öyle bir liman inşş.
     



  3. Cevap: bazen....

    Güzel paylasim emegine saglik Huris emegine saglik.