Ay İle İlgili Hikayeler

'Ders çalışıyorum' forumunda EyLüL tarafından 3 Aralık 2011 tarihinde açılan konu


  1. Bir çocuk vardı.Bir topu yoktu.Bir gece penceresinden gökyüzüne baktı.Beyaz bir top gördü.Ne güzel bir top diye düşündü.Keşke dedi içindeno top düşse de yerindenben oynasam.Bekledi bekledi top düşmedi.

    Birden topun önüne beyaz dumanlar geçti.Top görünmez oldu.Sonra dumanların arasından beyaz top yine göründü.Gökyüzünde yanıp sönen ışıklar vardı.Çocuk;başkaları da bunları gördü mü acaba diye düşündü.

    Sonra odasına babası geldi.Ona gökyüzünü gösteri.Baba dedi o top oraya nasıl çıkmış.Neden düşmüyor.O ışıkları kim yakıyorgökyüzünde neler oluyor.
    Anlattı babası gökyüzünde olanları.Top sandığı beyaz cisim aydı.Uzayda hiç düşmeden dünyanın çevresinde dönerdi.Her zaman da daire şeklinde görünmezdi.

    Bazı günle yarım daire…
    Bazı günler de bayrağımızdaki gibi hilal şeklinde görünürdü.Yanıp sönen ışıklar da yıldızlardı.Yıldızlar sıcak ve parlak olurlardı.Uzayda bir çok yıldız vardı ve geceleri görünürlerdi.

    Sonra babasıhaydi artık uyumalısıniyi geceler dedi.Çocuk da iyi geceler dedi ve yatağına yattı.Yeni şeyler öğrendiğine sevindi ama Ay’ın top olmadığına da üzüldü.Artık yere düşmesini bekleyeceği bir top yoktu.

    O gece rüyasında uzayda buldu kendini.Ay’a gitti.Ay hiç de top kadar küçük değildi.Ay’dan dünyaya baktı.Ne kadar da küçük görünüyordu.Yine de Dünya Ay’dan büyüktü.

    Güneşe doğru da gitti.Güneş öyle sıcak öyle parlaktı ki fazla yaklaşamadı.Başka yıldızlara gezegenlere de gittiama en güzeli dünyasıydı.
    Sabah oldu.Güneşin ışıklarıyla gecenin karanlığı aydınlandı.Ay ve yıldızlar görünmez oldu.Çocuk uyandığında yatağında ne buldu biliyor musun?
    Bembeyaz bir top.Tıpkı ay gibi.
    Artık onunda bir topu vardı.

    Güneş ile Ay
    Derler ki, bir zamanlar Ay ile Güneş kardeşmişler.Günlerden bir gün,anneleri yufka
    pişirmek için hazırlık yapıyormuş.
    Annesi, Ay`ı çağırıp:
    -git,oklavayı getir,demiş.
    Ay,oklavayı getirmek istememiş.Annesine:
    -Güneş getirsin,demiş.
    Güneş le Ay,bu yüzden kavga etmişler.O sırada
    anne leri,sacı küllemekle meşgulmüş.
    Kadıncağaz kavga etmemeleri için çok uğraşmış,
    çok dil dökmüş ama çocuklar duymamışlar bile.

    sonuç:Hiç bir zaman kimseyle gereksiz yere
    kavga etme ve annenin sözünü dinle.


    Ay ile ilgili Hikaye

    Ay Evrende bütün gezegenleri gezmiş.Hepsinde kendine bi yer aramış ama bulamamış. Bir gün Dünya'yı görmüş.Gördüğü an vurulmuş Dünya'nın güzelliğine. Kendini Dünya'ya göstermek istemiş ama Dünya Ay'ı almamış yanına. Ne yaklaşabilmiş ne uzaklaşabilmiş Dünya'sından. Ay kendini gösterecek ya güzeller güzeli Dünya'sına.. Ne yapsa nafile.Dünya kabul etmiyo Ay'ı.. Işığını yansıtmak istemiş. Görsün de o da kapılsın Ay'ın güzelliğine diye.. İstediği olmuş da.Dünya Ay'ın ışığına kapılmış.. O günden sonra ne Dünya Ay'sız ne de Ay Dünya'sız yapamamış. Dünya üzerinde tüm insanlar uyuduktan sonra çıkarmış Ay sevdiğinin karşısına. Herkes uyuduktan sonra.O muhteşem güzelliğini sadece sevdiği görsün istermiş. Dünya Ay'ı kendi çekim alanına almış hiç bırakmamacasına. O günden beridir Ay Dünya'nın etrafında dolanır Dünya 'da Ay'ı yörüngesinden ayırmazmış. umarım bütün sevgiler böyle olur.


    Ay hakkında Hikaye
    Güneş bütün uzayın kralıydı. Bütün yıldızlar vegezegenler onu çok severlerdi. Güneşi sevdikleri içinde her zamangörevlerini yerine getirirlerdi. Güneşten aldıkları ışıkları Dünya’yaulaştırırlardı. Güneş de her zaman onlara güler yüzlü davranırdı.
    Ay dışında herkes görevini yapıyordu. Ay’ın görevini yapmaması Güneş‘incanını sıkıyordu. Ay vaktinde uyanamıyor tembellik ediyordu. Bazıgeceler sabaha kadar Dünya karanlıklar içinde kalıyordu. Bu durumçocukları çok üzüyordu.
    Yine bir gece Ay geç uyandı. Canı hiç ışıksaçmak istemiyordu. Tembel tembel yatağından kalktı hazırlandı dışarıçıktı. İsteksiz bir şekilde koca bulutları geçti. Kendisini çok yorgunhissediy ordu. Bulutlar saklambaç oynuyorlardı.
    Kıvrımlı Bulut Ay’a :
    - Sen de bizimle oynar mısın? Diye sordu.
    Ay uykulu uykulu “olur!” dedi.
    Bulutlardan biri gözlerini kapatıp saymaya başladı.
    - “12345678910 önüm- arkam sağım-solum sobe saklanmayan ebe!” dedi.
    Ay kocaman bir bulutun arkasına saklandı yorgun olduğundan oracıkta uyuya kaldı.
    BulutlarAy’ı bulamadı sabah oldu. Günlerce gökyüzü karanlıkta kaldı. Bir günGüneş Ay’ın günlerdir görünmediğini fark etti. Sağa sola Ay’ınkaybolduğu haberini verdi. Gökyüzünde herkes Ay’ı aramaya başladı.Kimse bulamadı. Kutup Yıldızı ümitsizce aramaya devam etti. SonundaAy’ı bir bulutun ardında uyurken buldu.
    Kutup Yıldızı:
    - Heey! Ay kardeş uyan. Kral Güneş günlerdir seni arıyor dedi.
    Ay yerinden sıçradı. Hemen üstünü başını düzeltti. İkisi beraber Kral Güneş’in yanına gittiler.
    Kral Güneş onları güler yüzle karşıladı. “Her gece Dünya’yı aydınlatmanın zor bir iş olduğunu biliyorum.” diyerek söze başladı.
    -Ama birinin bu işi yapması gerekiyor. Çocuklar her gece Ay’ın çıkmasınıbekliyorlar. Ay çıkınca büyükler onlara masallar anlatıyor. Seningörevini daha iyi yapmanı istiyorum. Bunun için bazı geceler sana izinvereceğim. Bir daha görevini aksatmayacağına söz vermelisin dedi.
    Ayçok utandı. Çok önemli olduğunu unutmuştu. Kral Güneş’in kendisine çokkızacağını sanmıştı. Ama o kendisine iyi davranmıştı. Bir dahagörevini aksatmamaya söz verdi. O günden sonra çocuklar Ay’ı bazıgeceler göremez oldular. Fakat görebildikleri gecelerde Ay’ın dahaparlak olduğunu fark ettiler.