Atatürk'ün vefatı ile ilgili şiirler

'En Güzel Şiirler' forumunda Misafir tarafından 23 Kasım 2010 tarihinde açılan konu


  1. Mustafa Kemal Atatürk'ün vefatı ile ilgili şiirler

    ATA'MA AĞIT

    Sırma sarısı yay saçlarına
    Gözüne rengini koy denizlerin
    Düşün dudakların en incesini
    Yüzüne tuncunu ver benizlerin

    Onda yürüyüşün en yiğitçesi
    Onda bükülmezi vardır dizlerin
    Gezerdi ülkede bir hızır gibi
    Em olup derdine çaresizlerin

    Durgun bir denizi andırır dışı
    İçi hiç sönmeyen bir yanardağı
    Sesinde ıslığı eser kuvvetin
    Sözünde şahlanır hakkın bayrağı

    Gökle güneş gibi buluştu onda
    Sezinin sağlamı duyunun sağı
    Yıkarak kökünden Osmanlılığı
    O gömdü tarihe bir ortaçağı

    Ürperir ovalar avazesine
    Dağlar dümdüz olur işaretiyle
    Devrilir hıncına çarpan ordular
    Kaleler dayanmaz yelpazesine

    Fikrin güzelliğin aşkın her şeyin
    Bağlıydı daima en tazesine
    Yaşadı başı dik, dünyaya karşı
    Getirdi dünyayı cenazesine

    Onsuz kaldığını bilse tabiat
    Bağlar üzüm vermez bahçeler kurur
    Okşar saçlarını ezelin eli
    Yüzüne ebedin ışığı vurur

    Övünür insanlık eserleriyle
    Yurt onun sevgisi üstünde durur
    Adıdır kurduğu devlete temel
    Ünü kurtardığı millete gurur

    Fani varlığını kaybetti ama
    Damgası yurdumun burçlarındadır
    Engin ufuklara uzanmış kolu
    Hızı şimşeklerin uçlarındadır

    Kadının erkeğin hafızasında
    Gencin ihtiyarın düşlerindedir
    Yayla yellerinde eser gölgesi
    Sesi bahçemizin kuşlarındadır

    Ben mi yazacaktım göçüm gününü
    Dökerek ardından böyle gözyaşı
    Ben ki ona büyük gezilerinde
    Oldum bir küçük yol arkadaşı

    En son durağına varmadan ömrün
    Kapadı yolunu bir mezar taşı
    Büyük kurucusu Cumhuriyetin
    Hürriyet aşıkı milletin başı

    Kemalettin Kamu

    AĞLAYALIM ATATÜRK'E

    Ağlayalım Atatürk'e
    Bütün dünya kan ağladı
    Süleyman olmuştu mülke
    Geldi ecel, can ağladı

    Doğu batı cenup şimal
    Aman tanrı bu nasıl hal
    Atatürk'e erdi zeval
    Memur mebusan ağladı

    Atatürk'ün eserleri
    Söyleyecek bundan geri
    Bütün dünyanın her yeri
    Ah çekti, vatan ağladı

    Fabrikalar icat etti
    Atalığın ispat etti
    Varlığın Türke terketti
    Döndü çarh devran ağladı

    Bu ne kuvvet, bu ne kudret
    Var idi bunda bir hikmet
    Bütün Türkler İnön'İsmet
    Gözlerimiz kan ağladı

    Tren hattı tayyareler
    Tükler giydi hep kareler
    Semerkantla Buharalar
    İşitti her yan ağladı

    Siz sağ olun Türk gençleri
    Çalışanlar kalmaz geri
    Mareşalin askerleri
    Ordular tümen ağladı

    Zannetme ağlayan gülmez
    Aslan yatağı boş kalmaz
    Yalnız gidenler gelmez
    Her gelen insan ağladı

    Uzatma Veysel bu sözü
    Dayanmaz herkesin özü
    Koruyalım yurdumuzu
    Dost değil, düşman ağladı

    Aşık Veysel
     



  2. Cevap: Atatürk'ün vefatı ile ilgili şiirler


    ON KASIM'LARDA YÜRÜMEK


    Atatürk'üm işte 10 Kasım yine
    Dalgalanır ağaçlarla oğullar
    Dalgalanır oğullarla nineler
    Dalgalanır ninelerle genç kızlar
    Özlemin ta yüreğime işlemiş
    Seni bulmak, seni görmek için ben
    Bütün toprakaltıyla barışacağım

    Ereceğim sana usta, barışta, başarıda
    Öyle Güçlüsün ki Güçleneceğim
    Öyle yücesin ki, yüceleceğim
    Düşüne düşüne seni kocaman kocaman
    Dağlara, dağlara karışacağım

    Ozan mıyım, ordu muyum, su muyum anlaşılmaz
    Çağlar upuzun allığı yüreğimde ülkünün
    Sanki bayrak bir kalemdir, sanki gökler bir kağıt
    Sanki ellerim gece
    Sanki ellerim gündüz
    Yazacağım seni daha, bir daha
    Ben senin ölümünle yarışacağım

    Fazıl Hüsnü Dağlarca

    10 KASIM TÜRKÜSÜ

    Atatürk! Anıtkabir devrimlerini söyler
    Bozkır ovalarına, Erciyes'e, Ağrı'ya
    Ulusun egemen olduğunu
    Özgür olduğunu
    Haykıracağım haykıracağım işte
    Senin sustuğunca!

    Yolunda yürüyeceğim Atatürk;
    Ana baba oğul kız
    Dere tepe bucak köy
    Yeryüzü yaşamalarımla değil
    Oralarda, senin gittiğince!

    Atatürk, taşıyacağım
    Çanakkale'de, Sakarya'da, Çankaya'da, al al
    Senin taşıdığını;
    Yurdun gök ülküsü
    Dalgalanırken
    Senin bayrağını yücelteceğim.
    Senin çıktığınca.
    Fazıl Hüsnü Dağlarca

    MUSTAFA KEMALLER TÜKENMEZ

    Tükenir elbet
    Gökte yıldızlar denizde kum tükenir
    Bu vatan bu topraklar cömert
    Kutsal bir ateşim ki ben sönmez
    İnanın Mustafa Kemaller tükenmez

    Ben de etten kemiktendim elbet
    Ben de bir gün göçecektim elbet
    İki Mustafa Kemal var iyi bilin
    Ben işte o ikincisi sonsuzlukta
    Ruh gibi bir şey görünmez
    İnanın Mustafa Kemaller tükenmez

    Hep kardeşliğe bolluğa giden yolda
    Bilimin yapıcılığın aydınlığında
    Güzel düşünceler soyut fikirlerde ben
    Evrensel yepyeni buluşlarda
    Geriliği kovmuşum ben dönmez
    İnanın Mustafa Kemaller tükenmez

    Başın mı dertte beni hatırla
    Duy beni en sıkıldığın an
    Baştan sona her şeyiyle bu vatan
    Sakın ağlamasın kasımlarda
    Fatihler, Kanuniler ölmez
    İnanın Mustafa Kemaller tükenmez

    Halim Yağcıoğlu