Arapça nickler

'Sosyal Medya' forumunda Dark tarafından 17 Ağustos 2008 tarihinde açılan konu




  1. Arapça Nickler
    BESMELEYLE BAŞLAYALIMİNŞA'ALLAH
    بِسْــــــــــــــــــــــمِ اﷲِارَّحْمَنِ ارَّحِيم
    İاİNİZDEN KİM BENİM KIRK HADİSİMİ ضĞRENİR VE TAھIR İSE( YAھAMINDA UYGULAR İSE) KIYAMET GـNـ SALİH KİھİLER İLE HAھROLUNACAKTIR
    .
    40 HADİS
    1
    اَلدِّينُ النَّصِيحَةُ قُلْنَا: لِمَنْ )يَا رَسُولَ اللَّهِ ؟( قَالَ: لِلَّهِ وَلِكِتَابِهِ وَلِرَسُولِهِ وَلأئِمَّةِ الْمُسْلِمِينَ وَعَامَّتِهِمْ
    (Allah Rasûlü) “Din nasihattır/samimiyettir” buyurdu. “Kime Yâ Rasûlallah?” diye sorduk. O da; “Allah’a, Kitabına, Peygamberine, Müslümanların yöneticilerine ve bütün müslümanlara” diye cevap verdi.
    Müslim, İmân, 95.
    2
    اَلإِسْلاَمُ حُسْنُ الْخُلُقِ
    İslâm, güzel ahlâktır.
    Kenzü’l-Ummâl, 3/17, HadisNo: 5225.
    3
    مَنْ لاَ يَرْحَمِ النَّاسَ لاَ يَرْحَمْهُ اللَّهُ
    İnsanlara merhamet etmeyene Allah merhamet etmez.
    Müslim, Fedâil, 66; Tirmizî, Birr, 16.
    4
    يَسِّرُوا وَلاَ تُعَسِّرُوا وَبَشِّرُوا وَلاَ تُنَفِّرُوا
    Kolayla؛tırınız, güçle؛tirmeyiniz, müjdeleyiniz, nefret ettirmeyiniz.
    Buhârî, İlm, 12; Müslim, Cihâd, 6.
    5
    إنَّ مِمَّا أدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلاَمِ النُّبُوَّةِ:
    إذَا لَمْ تَسْتَحِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ
    İnsanların Peygamberlerden ِğrenegeldikleri sِzlerden biri de: “Utanmadıktan sonra dilediğini yap!” sِzüdür.
    Buhârî, Enbiyâ, 54; EbuDâvûd, Edeb, 6.
    6
    اَلدَّالُّ عَلىَ الْخَيْرِ كَفَاعِلِهِ
    Hayra vesile olan, hayrı yapan gibidir.
    Tirmizî, İlm, 14.
    7
    لاَ يُلْدَغُ اْلمُؤْمِنُ مِنْ جُحْرٍ مَرَّتَيْنِ
    Mümin, bir delikten iki defa sokulmaz.(Mümin, iki defa aynı yanılgıya düşmez)
    Buhârî, Edeb, 83; Müslim, Zühd, 63.
    8
    اِتَّقِ اللَّهَ حَـيْثُمَا كُنْتَ وَأتْبِـعِ السَّـيِّـئَةَ الْحَسَنَةَ تَمْحُهَا
    وَخَالِقِ النَّاسَ بِخُلُقٍ حَسَنٍ
    Nerede olursan ol Allah’a kar؛ı gelmekten sakın; yaptığın kِtülüğün arkasından bir iyilik yap ki bu onu yok etsin. İnsanlara kar؛ı güzel ahlakın gereğine gِre davran.
    Tirmizî, Birr, 55.
    9
    إنَّ اللَّهَ تَعَالى يُحِبُّ إذَا عَمِلَ أحَدُكُمْ عَمَلاً أنْ يُتْقِنَهُ
    Allah, sizden birinizin yaptığı i؛i, ameli ve gِrevi sağlam ve iyi yapmasından ho؛nut olur.
    Taberânî, el-Mu’cemü’l-Evsat, 1/275; Beyhakî, fiu’abü’l-خmân, 4/334.
    10
    اَلإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ شُعْبَةً أفْضَلُهَا قَوْلُ لاَ إِلهَ إِلاَّاللَّهُ وَأدْنَاهَا إِمَاطَةُ اْلأذَى عَنِ الطَّرِيقِ وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنَ اْلإِيـمَانِ
    İman, yetmi؛ küsur derecedir. En üstünü “Lâ ilâhe illallah (Allah’tan ba؛ka ilah yoktur)” sِzüdür, en dü؛ük derecesi de rahatsız edici bir ؛eyi yoldan kaldırmaktır. Haya da imandandır.
    Buhârî, خmân, 3; Müslim, خmân, 57, 58
    .
    11
    مَنْ رَأَى مِنْكُمْ مُنْكَرًا فَلْيُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِـعْ فَبِلِسَانِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِـعْ فَبِقَلْبِهِ وَذَلِكَ أضْعَفُ اْلإِيـمَانِ
    Kim kِtü ve çirkin bir i؛ gِrürse onu eliyle düzeltsin; eğer buna gücü yetmiyorsa diliyle düzeltsin; buna da gücü yetmezse, kalben kar؛ı koysun. Bu da imanın en zayıf derecesidir.
    Müslim, خmân, 78; Ebû Dâvûd, Salât, 248.
    12
    عَيْنَانِ لاَ تَمَسُّهُمَا النَّارُ: عَيْنٌ بَـكَتْ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَعَيْنٌ
    بَاتَتْ تَحْرُسُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
    İki gِz vardır ki, cehennem ate؛i onlara dokunmaz: Allah korkusundan ağlayan gِz, bir de gecesini Allah yolunda, nِbet tutarak geçiren gِz.
    Tirmizî, Fedâilü’l-Cihâd, 12.
    13
    لاَ ضَرَرَ وَلاَ ضِرَارَ
    Zarar vermek ve zarara zararla kar؛ılık vermek yoktur.
    İbn Mâce, Ahkâm, 17; Muvatta’, Akdıye, 31.
    14
    لاَ يُؤْمِنُ أحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لأخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ
    Hiçbiriniz kendisi için istediğini (mü’min) kardeşi için istemedikçe (gerçek) iman etmiş olamaz.
    Buhârî, Îmân, 7; Müslim, Îmân, 71.
    15
    اَلْمُسْلِمُ أخُو الْمُسْلِمِ لاَ يَظْلِمُهُ وَلاَ يُسْلِمُهُ مَنْ كَانَ فِي حَاجَةِ أخِيهِ كَانَ اللَّهُ فِي حَاجَتِهِ وَمَنْ فَرَّجَ عَنْ مُسْلِمٍ كُرْبَةً فَرَّجَ اللَّهُ عَنْهُ بِهَا كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَمَنْ سَتَرَ مُسْلِمًا سَتَرَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
    Müslüman müslümanın kardeşidir. Ona zulmetmez, onu (düşmanına) teslim etmez. Kim, (mümin) kardeşinin bir ihtiyacını giderirse Allah da onun bir ihtiyacını giderir. Kim müslümanı bir sıkıntıdan kurtarırsa, bu sebeple Allah da onu kıyamet günü sıkıntılarının birinden kurtarır. Kim bir müslümanı(n kusurunu) örterse, Allah da Kıyamet günü onu(n kusurunu) örter.
    Buhârî, Mezâlim, 3; Müslim, Birr, 58.

     



  2. 16
    لاَ تَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنُوا وَلاَ تُؤْمِنُوا حَتَّى تَحَابُّوا
    İman etmedikçe cennete giremezsiniz, birbirinizi sevmedikçe de (gerçek anlamda) iman etmi؛ olamazsınız.
    Müslim, خmân, 93; Tirmizî, Sıfâtu’l-Kıyâme, 56.
    17
    اَلْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ النَّاسُ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
    Müslüman, insanların elinden ve dilinden emin olduğu kimsedir.
    Tirmizî, Îmân, 12; Nesâî, Îmân, 8.
    18
    لاَ تَبَاغَضُوا وَلاَ تَحَاسَدُوا وَلاَ تَدَابَرُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إخْوَانًا
    وَلاَ يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أنْ يَهْجُرَ أخَاهُ فَوْقَ ثَلاَثِةِ اَيَّامٍ
    Birbirinize buğuz etmeyin, birbirinize haset etmeyin, birbirinize arka çevirmeyin; ey Allah’ın kulları, karde؛ olun. Bir müslümana, üç günden fazla (din) karde؛i ile dargın durması helal olmaz.
    Buhârî, Edeb, 57, 58.
    19
    إنَّ الصِّدْقَ يَهْدِي إلَى الْبِرِّ وَ إنَّ الْبِرَّ يَهْدِي إلَى الْجَنَّةِ وَإنَّ الرَّجُلَ لَيَصْدُقُ حَتَّى يُكْتَبَ عِنْدَ اللَّهِ صِدِّيقًا وَ إنَّ الْكَذِبَ يَهْدِي إلَى الْفُجُورِ وَ إنَّ الْفُجُورَ يَهْدِي إلَى النَّارِ وَ إنَّ الرَّجُلَ لَيَـكْذِبُ حَتَّى يُكْتَبَ عِنْدَ اللَّهِ كَذَّابًا
    Hiç ؛üphe yok ki doğruluk iyiliğe ***ürür. İyilik de cennete ***ürür. Ki؛i doğru sِyleye sِyleye Allah katında sıddîk (doğru sِzlü) diye yazılır. Yalancılık kِtüye ***ürür. Kِtülük de cehenneme ***ürür. Ki؛i yalan sِyleye sِyleye Allah katında kezzâb (çok yalancı) diye yazılır.
    Buhârî, Edeb, 69; Müslim, Birr, 103, 104.
    20
    لاَ تُمَارِ أخَاكَ وَلاَ تُمَازِحْهُ وَلاَ تَعِدْهُ مَوْعِدَةً فَتُخْلِفَهُ
    (Mümin) karde؛inle münaka؛a etme, onun ho؛una gitmeyecek ؛akalar yapma ve ona yerine getirmeyeceğin bir sِz verme.
    Tirmizî, Birr, 58.
    21
    تَبَسُّمُكَ فِي وَجْهِ أخِيكَ لَكَ صَدَقَةٌ وَأمْرُكَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهْيُكَ عَنِ الْمُنْكَرِ صَدَقَةٌ وَإِرْشَادُكَ الرَّجُلَ فِي أرْضِ الضَّلاَلِ لَكَ صَدَقَةٌ وَإِمَاطَتُكَ الْحَجَرَ وَالشَّوْكَ وَالْعَظْمَ عَنِ الطَّرِيقِ لَكَ صَدَقَةٌ
    (Mümin) karde؛ine tebessüm etmen sadakadır. İyiliği emredip kِtülükten sakındırman sadakadır. Yolunu kaybeden kimseye yol gِstermen sadakadır. Yoldan ta؛, diken, kemik gibi ؛eyleri kaldırıp atman da senin için sadakadır.
    Tirmizî, Birr, 36.
    22
    إِنَّ اللَّهَ لاَ يَنْظُرُ إِلَى صُوَرِكُمْ وَأمْوَالِكُمْ وَلـكِنْ يَنْظُرُ إِلَى قُلُوبِكُمْ وَأعْمَالِكُمْ
    Allah sizin ne dı؛ gِrünü؛ünüze ne de mallarınıza bakar. Ama o sizin kalplerinize ve i؛lerinize bakar.
    Müslim, Birr, 33; ‹bn Mâce, Zühd, 9;
    Ahmed b. Hanbel, 2/285, 539
    .
    23
    رِضَى الرَّبِّ في رِضَى الْـوَالِدِ وَسَخَطُ الرَّبِّ في سَخَطِ الْـوَالِدِ
    Allah’ın rızası, anne ve babanın rızasındadır.
    Allah’ın ِfkesi de anne babanın ِfkesindedir.
    Tirmizî, Birr, 3.
    24
    ثَلاَثُ دَعَوَاتٍ يُسْتَجَابُ لَهُنَّ لاَ شَكَّ فِيهِنَّ:
    دَعْوَةُ الْمَظْلُومِ، وَدَعْوَةُ الْمُسَافِرِ ، وَدَعْوَةُ الْوَالِدِ لِوَلَدِهِ
    ـç dua vardır ki, bunlar şüphesiz kabul edilir:
    Mazlumun duası, misafirin duası ve babanın evladına duası.
    İbn Mâce, Dua, 11.
    25
    مَا نَحَلَ وَالِدٌ وَلَدًا مِنْ نَحْلٍ أَفْضَلَ مِنْ أدَبٍ حَسَنٍ
    Hiçbir baba, çocuğuna, güzel terbiyeden daha üstün bir
    hediye veremez.
    Tirmizî, Birr, 33.
    26
    خِيَارُكُمْ خِيَارُكُمْ لِنِسَائِهِمْ
    Sizin en hayırlılarınız, hanımlarına kar؛ı en iyi davrananlarınızdır.
    Tirmizî, Radâ’, 11; ‹bn Mâce, Nikâh, 50.
    27
    لَيْس مِنَّا مَنْ لَمْ يَرْحَمْ صَغِيرَنَا وَيُوَقِّرْ كَبِيرَنَا
    Küçüklerimize merhamet etmeyen, büyüklerimize saygı
    göstermeyen bizden değildir.
    Tirmizî, Birr, 15; Ebû Dâvûd, Edeb, 66.
    28
    كَافِلُ الْيَتِيمِ لَهُ أوْ لِغَيْرِهِ أنَا وَ هُوَ كَهَاتَيْنِ فيِ الْجَنَّةِ وَأشَارَ بِالسَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى
    Peygamberimiz i؛aret parmağı ve orta parmağıyla i؛aret ederek: “Gerek kendisine ve gerekse ba؛kasına ait herhangi bir yetimi gِrüp gِzetmeyi üzerine alan kimse ile ben, cennette i؛te bِyle yanyanayız” buyurmu؛tur.
    Buhârî, Talâk, 25, Edeb, 24; Müslim, Zühd, 42.
    29
    اِجْتَنِبُوا السَّبْعَ الْمُوبِقَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ للهِ وَمَا هُنَّ قَالَ: اَلشِّرْكُ بِاللَّهِ وَالسِّحْرُ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إلاَّ بِالْحَقِّ وَأكْلُ الرِّبَا وَأكْلُ مَالِ اْليَتِيمِ وَالتَّوَلِّي يَوْمَ الزَّحْفِ وَقَذْفُ الْمُحْصَنَاتِ الْغَافِلاَتِ الْمُؤْمِنَاتِ
    (İnsanı) helâk eden ؛u yedi ؛eyden kaçının. Onlar nelerdir ya Resulullah dediler. Bunun üzerine: Allah’a ؛irk ko؛mak, sihir, Allah’ın haram kıldığı cana kıymak, faiz yemek, yetim malı yemek, sava؛tan kaçmak, suçsuz ve namuslu mümin kadınlara iftirada bulunmak buyurdu.
    Buhârî, Vasâyâ, 23, Tıbb, 48; Müslim, خmân, 144.
    30
    مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلاَ يُؤْذِ جَارَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أوْ لِيَصْمُتْ
    Allah’a ve ahiret gününe imân eden kimse, kom؛usuna eziyet etmesin. Allah’a ve ahiret gününe imân eden misafirine ikramda bulunsun. Allah’a ve ahiret gününe imân eden kimse, ya hayır sِylesin veya sussun.
    Buhârî, Edeb, 31, 85; Müslim, خmân, 74, 75.
    31
    مَا زَالَ جِبْرِيلُ يُوصِينِي بِالْجَارِ حَتَّى ظَنَنْتُ أنَّهُ سَيُوَرِّثُهُ
    Cebrâil bana kom؛u hakkında o kadar çok tavsiyede bulundu ki;
    ben (Allah Teâlâ) kom؛uyu kom؛uya mirasçı kılacak zannettim.
    Buhârî, Edeb, 28; Müslim, Birr, 140, 141
    .
    32
    اَلسَّاعِي عَلَى الأرْمَلَةِ وَالْمِسْكِينِ كَالْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
    أوِ الْقَائِمِ اللَّيْلَ الصَّائِمِ النَّهَارَ
    Dul ve fakirlere yardım eden kimse, Allah yolunda cihad eden
    veya gündüzleri (nafile) oruç tutup, gecelerini (nafile) ibadetle
    geçiren kimse gibidir.
    Buhârî, Nafakât, 1; Müslim, Zühd, 41;
    Tirmizî, Birr, 44; Nesâî, Zekât, 78.
    33
    كُلُّ ابْنِ آدَمَ خَطَّاءٌ وَخَيْرُ الْخَطَّائِينَ التَّوَّابُونَ
    Her insan hata eder.
    Hata i؛leyenlerin en hayırlıları tevbe edenlerdir.
    Tirmizî, Kıyâme, 49; İbn Mâce, Zühd, 30.
    34
    عَجَبًا لأمْرِ الْمُؤْمِنِ إِنَّ أمْرَهُ كُلَّهُ خَيْرٌ وَلَيْس ذَاكَ لأحَدٍ إِلاَّ لِلْمُؤْمِنِ: إِنْ أصَابَتْهُ سَرَّاءُ شَـكَرَ فَـكَانَ خَيْرًا لَهُ وَإِنْ أصَابَتْهُ ضَرَّاءُ صَبَرَ فَـكَانَ خَيْرًا لَهُ
    Mü’minin ba؛ka hiç kimsede bulunmayan ilginç bir hali vardır; O’nun her i؛i hayırdır. Eğer bir geni؛liğe (nimete) kavu؛ursa ؛ükreder ve bu onun için bir hayır olur. Eğer bir darlığa (musibete) uğrarsa sabreder ve bu da onun için bir hayır olur.
    Müslim, Zühd, 64; Dârim”, Rikâk, 61
    .
    35
    مَنْ غَشَّـنَا فَلَيْس مِنَّا
    Bizi aldatan bizden değildir.
    Müslim, خmân, 164.
    36
    لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ نَمَّامٌ
    Sِz ta؛ıyanlar (cezalarını çekmeden ya da affedilmedikçe)
    cennete giremezler.
    Müslim, خmân, 168; Tirmizî, Birr, 79.
    37
    أعْطُوا الأجِيرَ أجْرَهُ قَبْلَ أنْ يَجِفَّ عَرَقُهُ
    İ؛çiye ücretini, (alnının) teri kurumadan veriniz.
    İbn Mâce, Ruhûn, 4.
    38
    مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَغْرِسُ غَرْسًا أوْ يَزْرَعُ زَرْعًا فَيَـأكُلُ مِنْهُ
    طَيْرٌ أوْ إِنْسَانٌ أوْ بَهِيمَةٌ إِلاَّ كَانَ لَهُ بِهِ صَدَقَةٌ
    Bir müslümanın diktiği ağaçtan veya ektiği ekinden insan, hayvan ve kuşların yedikleri şeyler, o müslüman için birer sadakadır.
    Buhârî, Edeb, 27; Müslim, Müsâkât, 7, 10.
    39
    إِنَّ فِي الْجَسَدِ مُضْغَةً إِذَا صَلَحَتْ صَلَحَ الْجَسَدُ كُلُّهُ
    وَإِذَا فَسَدَتْ فَسَدَ الْجَسَدُ كُلُّهُ ألاَ وَهِيَ الْقَلْبُ
    İnsanda bir organ vardır. Eğer o sağlıklı ise bütün vücut sağlıklı olur; eğer o bozulursa bütün vücut bozulur. Dikkat edin!
    . O, kalptir.
    Buhârî, خmân, 39; Müslim, Müsâkât, 107.
    40

    اِتَّقُوا اللَّهَ رَبَّـكُمْ وَصَلُّوا خَمْسَـكُمْ وَصُومُوا شَهْرَكُمْ وَأدُّوا زَكَاةَ أمْوَالِكُمْ وَأطِيعُوا ذَاأمْرِكُمْ
    تَدْخُلُوا جَنَّةَ رَبِّـكُمْ