Ankara’ya Kar Yağıyordu

'Damak Keyfi' forumunda Belinay tarafından 19 Ocak 2009 tarihinde açılan konu


  1. Ankara’ya Kar Yağıyordu



    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben üşüyordum
    Kara kışlara yakalanmışken yüreğim
    Unutmuşum baharın o güzelim tadını
    Umutlara darılmışım sessiz sedasız
    Umut etmeyi de unutmuşum aslında

    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben yalnızdım
    Yalnızlıkları arkadaş bilmişim
    Karanlıkları aydınlık seçmişim kendime
    Aldanmışlığı çok gerilerde bırakıp
    Boşlukta bütünleşmişim yalnızlık denen vuslatla

    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben sensizdim
    Sevdalı limanlarda kendimden vazgeçmişken ey sevgili
    Girmeyecektin dünyama
    Yalancı rüyalar sunmayacaktın ürkek uykularıma
    İmkânsızlığı zehir gibi akıtmayacaktın ruhuma

    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben çaresizdim
    Günlerin gecelerin tadı yok sensiz
    Çaresizliğin bilinciyle kapatmışım ruhumu her şeye herkese
    Beni sorma artık
    Suyu tükenmiş limanların denizlerine yürüyüp duruyorum hala

    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben yürüyordum
    Her esintide soluğunu hissedip seni içime çekerken
    Bilesin ki yokluğunla ruhum sızlıyor sevdiğim
    Benden uzaktasın oysa ki bir ömür kadar
    Bir ömür…
    yalnızlık…
    sen ve ben…

    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben susuyordum
    Sevdalara sığmasa da sesim haykıramazdım
    Açmayacaktın gönül pencerelerini sonuna dek
    Gözlerini sürmeyecektin gözlerime
    Sevdanın o en çıkmaz yollarına salmayacaktın düşlerimi

    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben ağlıyordum
    Hayatımın sesi kısılmış
    Yaşlanmış dudaklarımdaki kelimeler
    Kimse aramıyor kimse anlamıyor beni
    Sadece kırık bir tebessümdür anımsadığım

    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben kavgalıydım
    Döndürmeyecektin yolundan duygularımı
    Kıpırdatmayacaktın yüreğimin yalnız kuşlarını
    Canımı sıkıyor bir ömür tükettiğim hayat kavgası
    Meğer seni severken sevmişim ben bu hayatı

    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben karanlıktım
    Yıllarca acılara kucak açıp direnmişim yaşama
    Şarap misali sensizliği de içmişim bir yudumda
    Yeni gelen günle aydınlatmayacaktın sabahlarımı
    Yarım bırakmayacaktın acısına vurulduğum bu aşkı

    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben hüzünlüydüm
    Hüzün gözlerimden gitmeyen misafirdir artık
    Soğuk karanlık gecelerde kayıp çocuk resimleridir hüzün
    Bilir misin gittiğinden beri kayıp içimdeki çocuk
    Ve bilir misin bu kayıp çocuk seni çok özler

    Ankara’ya kar yağıyordu ve sen yoktun
    Özlem tek yönlü bir yol işte gidipte dönmeyen
    Ve sen bir yel gibi esip gittin hayatımdan
    Yolun tam ortasında bırakmayacaktın beni sevdiğim
    Ben yelkenleri kırık tekneler gibi bakakaldım ardından

    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben seni özlüyordum
    Yorgun karlar üzerinde seni ne zaman hatırlasam
    Bir hüzün şarkısı kırılır kalbimde
    Ve adın bir sevda türküsüydü yüreğimde
    Suskun yüreğimin sessiz türküsüydün içimde

    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben yüreğimi arıyordum
    Seninle dört mevsim baharı yaşadım gözlerinde
    Dört mevsim çiçekler açtın kalbimde
    Üzerine çiğ taneleri düşmüş kırmızı güldün benim için
    Seni tüm renklerde sevip özlemiştim oysaki

    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben şiir yazıyordum
    Her renkte sevdiğim sevgi çiçeğimdin benim
    Senin için en nezih kelimelerden şiirler yazdım
    Tarif edemedim diye gönlümün diliyle seni
    Hepsini yırtıp attım…

    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben üşüyordum
    Her zerresi buz gibi yüreğime düşüyordu
    Benim de düşlerim yağıyordu Ankara’ya
    Kimsesizliğin verdiği bir çaresizlikle
    Yüreğim Ankara’da donarak ölüyordu



    Emine Sevinç Öksüzoğlu
     



  2. Cevap: Ankara’ya Kar Yağıyordu

    [​IMG]

    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben seni özlüyordum
    Yorgun karlar üzerinde seni ne zaman hatırlasam
    Bir hüzün şarkısı kırılır kalbimde
    Ve adın bir sevda türküsüydü yüreğimde
    Suskun yüreğimin sessiz türküsüydün içimde

    Of kii off ne güzel bir şiir bu böyle gülüm ben müsadenle bu şiire bir fon katmak istiyorum..
    Teşekkürler Canım
    :f118:
    [SES]http://www.fileden.com/files/2008/4/13/1864400/Gec%20Olmadan.mp3 [/SES]
     



  3. Cevap: Ankara’ya Kar Yağıyordu

    Şiir oldukça uzun ama fon eşliğinde okuması öyle harikaydı ki. :f40: Off Ankara offff derdirmeden geçirmiyo.

    Ellerinize sağlık Belinay ve Ezlem. :f118:
     



  4. Cevap: Ankara’ya Kar Yağıyordu

    artık Ankara'ya eskisi gibi kar yağmıyor bizim buraya da :(

    nerde eski kışlar evimizin çinko saçaklarından 1 metre buzlar sallanırdı
     



  5. Cevap: Ankara’ya Kar Yağıyordu

    gerçekten harika olmuş:(
     



  6. Cevap: Ankara’ya Kar Yağıyordu

    Güzel şiir için teşekkürler Belinay :f118:
     



  7. Cevap: Ankara’ya Kar Yağıyordu

    Ankara’ya kar yağıyordu ve ben karanlıktım
    Yıllarca acılara kucak açıp direnmişim yaşama
    Şarap misali sensizliği de içmişim bir yudumda
    Yeni gelen günle aydınlatmayacaktın sabahlarımı
    Yarım bırakmayacaktın acısına vurulduğum bu aşkı



    Çok güzel bir fon eşliğinde harika bir şiir okudum.. Teşekkürler..

    :f118::f118:
     



  8. Cevap: Ankara’ya Kar Yağıyordu

    Yaaaa Ankarayı özledimm bennnnnn.... Alllaaa allaa haftaya ordayımmmm kesin..