Ana Baba Olmanın Temel İlkeleri

'Bebek Bakımı' forumunda YAREN tarafından 2 Ocak 2009 tarihinde açılan konu




  1. 1. Kimse kimseye yasamayı öğretemez. Çocuğunuza hayatı hazır bir reçete olarak
    sunamazsınız.
    2. Çocuğunuzun hayat yolunu çizemezsiniz, ona ancak kendi yolunu çizebileceği bir
    harita verebilirsiniz.
    3. Çocuğunuzun yetişkinliğinde size göstereceği ilgi ve yakınlık, sizin kendi anne-
    babanıza gösterdiğinizden fazla olamaz. Buna mezarlık ziyaretleri de dahildir.
    4. Sevginin büyükten küçüğe, saygının küçükten büyüğe yöneleceği doğru değildir.
    Büyüğün küçüğe göstereceği saygı, küçüğe saygılı olmayı öğretir.
    5. Çocuğa saygı demek, onun bağımsız bir varlık olduğunu kabullenmek demektir.
    6. Fazla sevginin çocuğunuza zarar vereceğini düşünmeyin. Sevginin fazlası zarar
    vermez. Zararla olan yanlış sevgidir.
    7. Çocuğunuza birçok şeyi şartlı olarak verebilirsiniz. Ancak sevginiz şartlı değil,
    kayıtsız saatsiz olmalıdır.
    8. Çocuğunuz en çok, sevgiyi hak etmediğini düşündüğünüz sırada sevgiye ihtiyaç
    duyar.
    9. Çocuklarınıza vereceğiniz en değerli hediye ilgi ve zamanınızdır.
    10. Çocuğunuza canla hayvan (kedi, Balık, kus, köpek) alin. Bir canlıyla ilişki, onda
    sevgi ve sorumluluk duygularını sözlerle sağlanamayacak ölçüde geliştirir.
    11. Ender durumlar dışında, anne-baba daima ayni tarafta olmalıdır. Böylece çocuk,
    anne-babanın zaaflarından yararlanmak gibi bir yola başvurmayı öğrenmez.
    12. Hoşgörü, çocuğunuzu sizin istediğiniz gibi davranmaya iteklendirir.
    13. Hoşgörü, karşımızdakini istediğimiz gibi olmaya zorlamak denil, kendi istediği gibi
    olmasına imkan vermektir.
    14. Hoşgörü ile büyüyen çocuklar, sabırlı ve hoşgörülü olmayı öğrenirler.
    15. Anne-baba olmanın en zor tarafı, bir şeyin nasıl doğru yapılacağını bildiği halde,
    yanlış yapılmasına sabır göstermektir.
    16. Amaçlar, uğurlarında adım adım çaba harcanırsa ve düzenli olarak o yönde
    gayret gösterilirse gerçekleşir. Mutlu ve sağlıklı çocuklar yetiştirmek bilinçli bir zaman yatırımı gerektirir.
    17. Çocuğunuza öğüt vereceğinize ona örnek olun.
    Kibarlık, vericilik ve dürüstlük ancak yaşanarak öğrenilir. Örneğin, bir satıcının size fazla verdiği para üstünü mutlaka çocuğun önünde geri verin.
    erkek çocukların babalarını, kız çocukların annelerini örnek aldıkları görüsü doğru sayılamayacak kadar genel bir görüştür. Çocuklar sıcak, yumuşak ve verici yetişkinleri kendilerine örnek alırlar.
    18. Çocuğunuza değerlerinizi benimsetmek istiyorsanız, az kızın ve yumuşak olun.
    19. Hata yaptığınız zaman bunu kabul edin ve dile getirin.
    20. Çocuğunuza karşı yaptığınız bir davranışınız sizi üzüyorsa ondan özür dilemekten
    çekinmeyin.
    21. Çocuk anne-babanın görülen birçok özelliğini aldığı gibi, gözle görülmeyen
    özelliklerini de alır.
    22. Çocuğunuzun mizacından memnun değilseniz, kendinizin ve esinizin ayni yastaki
    durumunu soruşturun. şaşılacak benzerlikler bulacaksınız.Çocuğunuz bağımsız bir birey olacaktır. Onu sizin kişiliğinizin değerlendirileceği bir karne gibi görmekten vazgeçin.