Allah'ım

'Dini Konular' forumunda Özcan İşler tarafından 27 Ağustos 2009 tarihinde açılan konu


  1. Allah’ım

    Ağızdan gelen değil kâlp sözleri ihsan et,
    Şah damarımdan daha yakın olan Allah’ım.
    İçinde ben olmayan kâlp ruhlu bir insan et
    Şah damarımdan daha yakın olan Allah’ım...

    Dünyalık istemeden tek dua edemedim
    Cennetin duvarını örecek söz demedim,
    Hayatımca maddeden öteye gidemedim,
    Şah damarımdan daha yakın olan Allah’ım...

    Üstünkörü hesaplı ibadetim, dolmadı,
    Nice sözler söyledim unutulmaz olmadı,
    Kâlp gözüm açılıpta sonsuz ufku bulmadı,
    Şah damarımdan daha yakın olan Allah’ım...

    Putlarım taştan değil kıramam çatır çatır
    Kâlbimin sarayında nefs abidesi yatır
    El açarım verirsin, götüremez kırk katır
    Şah damarımdan daha yakın olan Allah’ım...

    Kâlbimi donatacak, sevgi çiçekleri der,
    Nefsimi hizmetkar yap, kirli ayaklara ser,
    Kâinata yetecek bitimsiz muhabbet ver,
    Şah damarımdan daha yakın olan Allah’ım...

    Ne hazinemi artır, ne mallarımı koru,
    Sözün kâlbi söz söylet, ibadetlerin nuru,
    Sen benden ne istersin, soramadığım soru?
    Şah damarımdan daha yakın olan Allah’ım...

    Özcan İşler

     



  2. Cevap: Allah'ım

    Çözmenin Çilesi İnsanı Bekler

    İnsan ölümünü tasavvur eder,
    Vakti saatini bilmeden bekler.
    Hakk’a niyet eder şeytana gider,
    Çatallanmış yollar insanı bekler.

    İnsan dışındaki, bütün varlıklar
    Sanki, bilinmeye yaratılmışlar,
    İnsan gibi tasa taşımıyorlar,
    Bilmenin çilesi insanı bekler.

    Sadece insanda iç aydınlık var,
    Maddeyle yetinmez, manayı arar..
    Hep gerçek adına yorulur, yorar
    Yazmanın çilesi insanı bekler.

    Hayvanlar ve bitki gibi canlılar,
    Kendi kendisine yeter, yaşarlar,
    İnsanlar bilgiye doğru koşarlar,
    Açlığın çilesi insanı bekler.

    Kâinatta dönen sistem çarkında,
    Kendinin ne güneş, ne ay farkında,
    Her varlık sırlı bir mektup, zarfında,
    Çözmenin çilesi insanı bekler...

    Özcan İşler