Aldırmazlık İle İlgili Şiirler

'En Güzel Şiirler' forumunda Sitem tarafından 24 Nisan 2012 tarihinde açılan konu


  1. Aldırmazlıkla İlgili Şiirler


    Aldırmazlık Şiirleri


    Aldırma Şiiri
    Olsun..
    Bu sevdada böyle bitsin
    Ölüm yok ya bunun ucunda
    Üzülürmüşüm, ağlarmışım
    Boş ver..
    Ne çıkar ki benim ağlamamdan
    Koca koca ağaçlar bile
    Ağlamıyorlar mı dalı kırıldığında?
    Olsun ..
    Bu sevdada böyle bitsin
    Kahırlanırmışım, kahrolurmuşum
    Alkol duvarını aşarmışım
    Boş ver..
    Dikenli dalda gülüm
    Aldırma...
    Çek bir kalem
    Bir lokmaydı yedik
    Bir yudumdu içtik
    Pekmezsiz kar helvası tadımında
    Tatsız, tuzsuz bir şeydi
    De geç...
    Ne yapabilirim ki?
    Kocaman bir hiç
    Çünkü bilirim,
    Ölsem öldüğümle kalacağım
    Sevdiğimle kaldığım gibi...

    Mehmet Tuncer


    Aldırma gönül aldırma şiiri
    parmaklarını kaldırıp
    bayrağı sallamak olmasın ünün
    toprağa bir fidanmı diktin,bir karışmı ekledin
    sallama gönül sallama

    mevcut olduğun kudret damarlarında
    yediğin önünde yemediğin arkanda
    bilmem ki hala elden ne beklersin
    uyanma gönül uyanma

    güneş doğudan doğar
    battığı yeri sanma
    ne doğusu kaldı cihanın ne batısı sana
    kandırma gönül kandırma

    ortalık sesiz saman üstte
    suyu durgun mu,akmaz mı sanırsın
    fırtana öncesi sessizlik bu hava
    su uyur düşman uyumaz unutma
    davranma gönül davranma


    omuz omuza savaştık ta
    şimdi bana gerimi satarsın,
    alıştık nasılsa deyip kulakmı tıkarsın
    bana dokunmayan yılan bin yılmı yaşasın
    saklanma gönül saklanma

    mirasınlamı övünürsün
    bir mezar taşından başka
    parsel parsel eğlenmiş,sayılı
    bir avuç pamuk,bir metre kumaştan
    geriye neyin kalır ki başka
    bırakma gönül bırakma

    her halk hakkettiği gibi yaşasada
    üzgünüm,yaşta yanıyor kurunun yanında
    benden alıp bana satmayasın
    içimde kalmasın diye yazıyorum bende
    inanma gönül inanma

    iyi bir izleyici olmaktansa
    kötü bir oyuncu olmayı seçtim
    seçim benim cezamıda kendim çekerim
    korkma gönül korkma
    sen en iyisi bana
    aldırma gönül aldırma

    Orhan Yılmaz





    ALDIRMA GÖNÜL ALDIRMA

    Başın öne eğilmesin
    Aldırma gönül aldırma
    Ağladığın duyulmasın
    Aldırma gönül, aldırma

    Dışarda deli dalgalar
    Gelip duvarları yalar
    Seni bu sesler oyalar
    Aldırma gönül, aldırma

    Görmesen bile denizi
    Yukarıya çevir gözü
    Deniz dibidir gökyüzü
    Aldırma gönül, aldırma

    Dertlerin kalkınca şaha
    Bir sitem yolla Allah´a
    Görecek günler var daha
    Aldırma gönül, aldırma

    Kurşun ata ata biter
    Yollar gide gide biter
    Ceza yata yata biter
    Aldırma gönül, aldırma




    Aldırma Reis

    Sen içerdeyken ben
    Sinemalara gittim
    Bütün filmlerini seyrettim
    O sevdiğimiz artistin
    Sen içerdeyken ben
    Vita kutularında çiçek yetiştirdim
    Sokakta top oynadım çocuklarla
    Ayakkabılarımı eskittim
    Güneşe karşı durdum sabahları
    Geceleri bir başıma yıldızları bekledim
    Annenin gönlüne su serptim
    Aldırma dedim aldırma
    Bir şarkı söyle, bir dilek tut herkes için
    Bir ada rüzgarı gibi
    Sürtünerek geç hayata
    Bir sarmaşık gibi tutun
    Ve değer ver hatıralara
    Aldırma dedim
    Sen annesin, aldırma

    Sen içerdeyken ben
    Kiramı ödedim, pijamalarımı giydim
    Haber bültenlerini izledim
    Gazetelerden kupon kestim
    Sen içerdeyken ben
    Sigara içtim, öksürdüm
    Otobüse bindim
    Fotoğraflarımıza baktım
    Acıyan yanlarımı körelttim
    Deniz kıyısında yürüdüm
    Manavdan soğan aldım
    Yeni çıkan şarkıları dinledim
    Kafeste beslediğimiz kuşu saldım
    Islık çaldım
    Sen içerdeyken ben
    Hep uyandım, sayıkladım
    Kanadım boyuna
    Takvimler aldım
    Her gün bir yaprağını kopardım
    Deli ayrılığın

    Sen içerdeyken ben
    Gömleğimi ütüledim
    Sobada elimi yaktım
    Bir şiir yazdım
    Bir hercai menekşe aldım çiçekçiden
    Hani o alnına kader değmiş
    Hani o dudaklarına deniz tuzu dokunmuş
    Hani o erken vurulmuş
    Gençliğimiz gibi dağıldım
    Sen içerdeyken ben

    Bir adını söyleyemedim
    Şöyle bağıra bağıra
    Bir yüzünü göremedim
    Görüş günlerinde
    Bir de eline değemedim
    Bir de yüreğine
    Şöyle kucaklayamadım bir de
    Ölümüne

    Sen içerdeyken ben
    Kapı kapattım, pencere açtım
    Mutfakta oyalandım
    Kanepede yattım
    Hatta bir yolluk aldım odaya
    Çok da kulak asmadım
    Çok da koymadı bu bana
    Alt tarafı içerdeydin
    Alt tarafı bir yanımı alıp götürmüştün
    Bir yanımı
    Yani adamlığımı
    Yani gözlerimin ferini
    Yani canımı
    Alt tarafı şarkılar ölecekti
    Alt tarafı kanayacaktı kalbim
    İşte sensiz
    İşte nefessiz
    İşte kimsesiz bir sesti alt tarafı
    Her tarafım

    Yıldızlar yine oradaydı oysa
    Yazdıklarım
    Gözden kaçan o defter yapraklarında
    Boşver 128
    Hayat bir gemi
    Yürüt onu göreyim seni
    Boşver 128
    Boşveriyor ya
    Aldırma reis
    Reis aldırmıyor ya

    Bir adını söyleyemedim
    Şöyle bağıra bağıra
    Bir yüzünü göremedim
    Görüş günlerinde
    Bir de eline değemedim
    Bir de yüreğine
    Şöyle kucaklayamadım bir de
    Ölümüne

    Sen içerdeyken ben
    Vitrinlerin önünden geçtim
    Minibüs duraklarında bekledim
    Simitçilerle yarenlik ettim
    Üstüme bir ceket aldım
    El tezgahlarında kitaplara baktım
    Sen içerdeyken ben
    Hiç oturup ağlamadım
    Hiç karartmadım umudu
    Hiç bulandırmadım onuru
    Öyle dimdik durdum ortada
    İşte burada ulan işte burada
    Böyle burada
    Hiç yıkılmadan
    Hiç utanmadan
    Ve hiç unutmadan

    Sen içerdeyken ben
    Gülen resmimi yaptırdım
    Sokaktaki ressama
    Her zaman yaptığım gibi
    Buzdolabını ayağımla kapadım
    Parkların banklarına adını kazıdım
    Adını kazıdım duvarlara
    Adını, adımın yanına yazdım
    Hiç unutmadım, utanmadım
    Korkmadım
    Parmaklarımı şıklattım Fidayda'da
    Hani vardı ya
    Fidayda'da hanım kızım Fidayda
    Gelip geçen her tren bağırtısında
    Kalkıp aynaya baktım sonra

    Sen içerdeyken ben
    Perdeleri hiç kapatmadım
    Hiç bakmadım arkama
    Başını ellerinin arasına alan
    Üç-beşinin arasında olmadım
    Öyle bıraktığın gibi
    Öyle yaşadığımız gibi yaşadım
    Sen içerdeyken ben

    Bir adını söyleyemedim
    Şöyle bağıra bağıra
    Bir yüzünü göremedim
    Görüş günlerinde
    Bir de eline değemedim
    Bir de yüreğine
    Şöyle kucaklayamadım bir de
    Ölümüne
    Sen içerdeyken ben...

    İbrahim Sadri