Ağlayan Çocuklar

'Karışık Şiirler' forumunda incitanem tarafından 16 Ekim 2008 tarihinde açılan konu


  1. Ağlayan Çocuklar

    Kafesli evlerde ağlar çocuklar,
    Odalarda akşam olurken henüz.
    O zaman gözümün önünde parlar,
    Buruşuk buruşuk, ağlayan bir yüz.

    Ne vakit karanlık kaplasa yeri,
    Başlar çocukların büyük kederi;
    Bakınır, korkuyla dolu gözleri:
    Ya artık bir daha olmazsa gündüz?

    Gittikçe kesilir derken sedalar,
    Gece; bir siyah el gözümü bağlar;
    Duyarım, içime sığınmış, ağlar,
    Bir ufacık çocuk, bir küçük öksüz...

    Necip Fazıl Kısakürek