Ağıt Nedir - Ağıtların Özellikleri - Ağıt Örnekleri

'Sözel Dersler' forumunda YAREN tarafından 3 Mayıs 2011 tarihinde açılan konu


  1. Ağıt Nedir ,


    Ağıt, genellikle bir ölüm’ün ya da acı, üzücü bir olayın ardından söylenen halk türkü’südür Doğal afet’ler, ölüm, hastalık gibi çaresizlikler karşısında korku, heyecan, üzüntü, isyan gibi duyguları ifade eden ezgili sözlerdir Ağıt söylemeye ağıt yakma, ağıt söyleyenlere ise ağıtçı denilmektedirAğıtın İslamiyet Öncesi edebiyattaki adı sagu, divan edebiyatındaki adı ise mersiyedir

    Tarihin herhangi bir döneminde yaşanmış olaylar hem iyi, hem de kötü yönleriyle bu olayları yaşayan toplumun veya milletin kültür ürünleri içinde yansıtılır Mitik dönemde insanoğlunun dünyayı ve evreni kavramaya çalışması ve bu çerçevede oluşturulan düşünce ve olaylar mitik anlatmalarda yer bulmuş, epik dönem adını verdiğimiz dönemde yaşanmış olaylar bir kahraman etrafında bütün bir milletin başarısını ve ideallerini gösterecek şekilde aktarılmıştır Roman dönemine gelindiğinde ise, daha bireysel olaylar etrafında yoğunlaşma olduğu ve bu çerçevede iki kişi arasında yaşanan duygusal ilişkiler konu edilmiştir Gerek epik ve gerekse roman döneminden itibaren toplumların üzüntü, gam ve kederlerini dile getirdikleri daha kısa halk yaratmaları da vardır Bunlarda hem tarihte yaşanmış olaylar yer alırken hem de bireysel üzüntü ve sıkıntılar da dile getirilmiştir

    İnsanlar, başta ölüm olmak üzere çeşitli sebeplerle sevdiklerinden ayrılmak durumunda kalırlar Kişilerin hastalanması, kızın gelin olması, delikanlının askere gitmesi, vatan toprağının kaybedilmesi, sevgilinin gidip de geri dönmemesi, sel baskını, zelzele, yangın, salgın hastalık gibi büyük felaketlerin meydana gelmesi, sevilen hayvanların kaybı ve ölümü üzerine söylenen ezgili şiirler ağıt türünden eserlerdir Bütün bunlardan hareketle ağıt; İnsanoğlunun ölüm karşısında veya canlı - cansız bir varlığını kaybetme, korku, telaş ve heyecan anındaki üzüntülerini, feryatlarını, talihsizliklerini, düzenli - düzensiz söz ve ezgilerle ifade eden türküler olarak tarif edilmiştir (Elçin 1990: 1)

    Başka bir ifadeyle ağıtları şöyle tanımlamak mümkündür: “Yüreğin titreyişi sonucu söylenilen ve milli şiirlerimizin en dokunaklısı olarak adlandırdığımız ağıtlar, ölenin ardından dökülen gözyaşları ve çekilen gönül ıstırabının acı dolu terennümleridir”(Yaldızkaya 1992:11)

    Türk kültüründe oldukça köklü bir maziye sahip olan ağıt ve ağıt söyleme veya ağıtçılık geleneği, çeşitli Türk boyları tarafından günümüze kadar yaşatılan ortak en eski geleneklerden birisidir Türklerde ağıt geleneği çok eskidir Anadolu’nun hemen her yerinde söylenir Ağıtlar yarı anonim folklor ürünleri arasında da sayılabilir Türkçe’de 7, 8 ve 10 heceli ağıtlar yaygındır En çok rastlanılanı 8 hecelilerdir Gösteri bölümüyle tiyatro, söyleniş biçimiyle şiirseldir Ağıtlar türkü ve destanla yakın ilişki içindedir Erkeklerin söylediği ağıtlar varsa da ağıtları daha çok kadınlar söyler

    Orhun Âbideleri’nde “Sıgıt” ve “Sıgıtçı” olarak gördüğümüz ağıt ve ağıt söyleme geleneği, Türk boylarındaki dil ve gelenek farklılaşması ile geniş bir coğrafyaya dağılma sebebiyle çeşitli kelimelerle adlandırılmıştır Bazı Türk boylarında, bugün, ağıt ve ağıt söyleme geleneğiyle ilgili şu kelimelere rastlamaktayız

    Çin Halk Cumhuruyeti’ ne bağlı Doğu Türkistan’ da yaşayan Uygurlar ağıt türü şiirlere “Mersiye koşukları”, Kuzey Kafkasya’ da yaşayan Kıpçak lehçesiyle konuşan Karaçay - Malkar Türkleri; “Küv”, Kerkük Türkleri; “Sazlamağ”, Kırım Tatarları; “Taqmaq” adını vermektedirler
    Ağıt kelimesinin Almanca’da karşılığı “totenlage”, Fransızca’da “élégie”, Rusça’da “plaç, priçitaniya”, İngilizce’de “lament” kelimeleridir

    Geçmişi anlamak için tarihi bilmek yeterli olmayabilir Bunun yanı sıra halk yaratmalarını anlamak ve halkın yarattığı bu değerlerden faydalanarak doğrulara varmak, geçmişimizi daha iyi değerlendirmemizi sağlar Tarihçiler, tarihi olayları bulabildikleri belgelerle yorumlayarak yazar, ancak, o tarihi olayları bir de halkın gözüyle görmek, bizim konuya daha farklı bir açıdan bakmamızı sağlar Çünkü, her olayda, özellikle de savaşlarda sevinci de acıyı da yaşayan halktır Tabii olarak, bunun yansımaları da halk yaratmalarında görülecektir

    Halkın duyduğu üzüntü, keder ve sıkıntıları en iyi şekilde yansıtan halk yaratmaları içinde belki de en önemlisi ağıtlardır Çünkü, yaşanan olaylar tüm gerçekliğiyle ağıtlarda gözler önüne serilir.
     



  2. Cevap: Ağıt Nedir - Ağıtların Özellikleri - Ağıt Örnekleri

    Ağıt Örnekleri

    Türkiye Türklerini en fazla etkileyen ve hemen her aileden bir veya birkaç bireyin kaybedildiği önemli tarihi olaylardan biri de Türk Kurtuluş Savaşı’dır Bu savaşta kaybedilen yüz binlerce Türk evladı için pek çok ağıt yakılmıştır Bu durumu, Kurtuluş Savaşı’nda şehit olan Bayat’tan Ali Osman’a bacısı Şerife Aydın’ın yaktığı ağıtta açıkça görmekteyiz.

    Şafak söktü tan yerleri atıyor,
    Tren gelmiş acı acı ötüyor,
    Kardeşim şehit olmuş yerde yatıyor,
    Ak elleri kızıl kana batıyor

    Ağıdın devam eden aşağıdaki mısraları, kardeşinin şehit olmasıyla kendisinin kimsesiz ve yalnız kaldığını düşünen ağıtçı kadının sözleri “feleğe sitem” ile doludur

    İlkbaharda her çiçekler bezeri,
    Sonbaharda döker yaprak gazeli,
    Kardeşim şehit olmuş nerde mezarı?
    Felek beni taşa çaldı neyleyim

    Felek sille vurdu ben oldum sersem,
    İyi olmaz dediler her kime sorsam,
    Varsamda hekime muayene olsam,
    İyi olmadık derdi hekim neylesin

    Ben gurbeti geze geze yoruldum,
    Evvel altın idi şimdi pul oldum,
    Değer bilmez kötülere kul oldum,
    Felek beni taşa çaldı neyleyim

    Kanatlarım yoktur çırpınıp uçmaya,
    Dizlerim tutmuyor karlı dağlar aşmaya,
    Ellerim ermedi helallaşmaya,
    Felek beni taşa çaldı neyleyim ( Yaldızkaya1992: 36)

    Çanakkale Savaşı’nda; birçok eli kalem tutan, okur-yazar Türk genci şehit olmuş, niceleri sakat kalmıştır Ağabeyi Çanakkale Savaşı’nda şehit olan bir kız tarafından yakılan aşağıdaki ağıt bunu ne güzel ifâde etmektedir:

    Çanakkale derler yeşil gavaklı,
    Mollaların mürekkebi boyaklı,
    Neçe gulların var ağaç ayaklı,
    Ağaç ayağınan gelsen n’olurdu

    Çanakkale derler yeşil söğütlü,
    Neçe molla getti eli divitli,
    Bi mektup atayım üstü tahütlü,
    Mektubum ordunu bulur m’ola

    Ağılıdır Çanakkale goyağı,
    Babamoğlu dizlerimin dayağı,
    İrengide bana benzer bayağı,
    Gurbanlar olurum babamoğluna

    Edem gözelidi gıyıdan getmiş,
    Sürek öküz gibi boynunu bükmüş,
    Şu gevur dinsizi denklemiş atmış,
    Acep babamoğlun yudular m’ola
    Yumadan gabire godular m’ola (Yaldızkaya 1992: 39)

    bir başka Çanakkale ağıdı da, Suvermez köyünden Devecioğulları sülâlesinden, Macar Lâkaplı Salih’in Çanakkale’de şehit olmasıyla, annesi tarafından yakılan ağıttır Ağıtta, yoğunlukla şehidin geride bıraktığı eşi ve çocuğunun ne olacağı endişesi vurgulanmaktadır:

    Hucûm demiş Alamanın zabiti,
    Yavrumun kefeni asker kabutu,
    Salına girmeye yoktur tabutu,
    Yoksa yavrum seni vurdular m’ola,
    Kefensiz gabire goydular m’ola

    Topun dumanı da ağmış havaya,
    Gözlerim yavrumu dönmez sılaya,
    Goltuğuna girmiş çifte sıhhıya,
    Yoksa yavrum seni vurdular m’ola,
    Kefensiz gabire goydular m’ola

    Çanakkale nerde, Suvermez nerde?
    Her ana dayanmaz bu zalim derde,
    Ahmed’in babasız eğlenmez evde,
    Yoksa yavrum seni vurdular m’ola,
    Kefensiz gabire goydular m’ola

    Derinimiş Çanakkale deresi,
    Goygunumuş şehidimin yarası,
    Acıya dayanamaz garip garısı,
    Yoksa yavrum seni vurdular m’ola,
    Kefensiz gabire goydular m’ola

    Senin yavrum beşik ile belede,
    Yâdigarın galdı yavrum geride,
    Bir gelin eğlenmez ıssız bir evde,
    Yoksa yavrum seni vurdular m’ola,
    Kefensiz gabire goydular m’ola

    Bir günüm doğarda bir günüm batmaz,
    Şu ıssız evlerde bir gelin yatmaz,
    Oğlumun yerini kimseler tutmaz,
    Yoksa yavrum seni vurdular m’ola,
    Kefensiz gabire goydular m’ola (Yaldızkaya 1992: 37)
     



  3. Cevap: Ağıt Nedir - Ağıtların Özellikleri - Ağıt Örnekleri

    Öyle ağıtlarımız var ki; Edirne’de, Yemen’de, Kudüs’te kalanları anlatır Yedi kardeşinden bazılarının şehit düşmesiyle yüreği yanan Ahmet Çavuş (Urfalı)’un yaktığı ağıt, işte böyle bir ağıttır:

    Yedi gardaşıdık gazada ünlü,
    Hep gara bıyıklı yüzleri benli,
    Zeybek şalvarlı da hep çuha donlu,

    Ben bu derdin hangisine yanayım,
    Zencirler zapdetmez benim gönlümü

    Halil yoğun güder içi guzulu
    Ali haba geyer golu sızılı,
    Gadir’in çocuklar gara yazılı

    Ben bu derdin hangisine yanayım,
    Zencirler zapdetmez benim gönlümü

    Ali ağam Edirne’de oldu şehit,
    Garabıyık Yemen’de ünlendi yiğit,
    İbik Ağam Kudüs’te kaldı bi büyük,

    Ben bu derdin hangisine yanayım,
    Zencirler zapdetmez benim gönlümü

    Âşık olsam ağır ağır söylesem,
    El kaldırsam şu gönlümü eğlesem,
    Şu gönlümü gıl ipinen bağlasam,

    Ben bu derdin hangisine yanayım,
    Zencirler zapdetmez benim gönlüm (Yaldızkaya 1992: 41)

    Birleşmiş Milletler Kararıyla; 1950 Yılında, Güney Kore’ye yardım amacıyla, General Tahsin Yazıcı komutasında 5000 kişilik Türk Tugayı da Kore’ye gönderilmiştirKore’ye ulaşan Türk askeri kendini çatışmanın içinde buldu Mançurya sınırına yakın bir yer olan Kunuri’de, süngü muharebesi ile, bölgenin yabancısı olmasına rağmen efsâneler yarattı Şehitler verildi, yaralananlar oldu Üç yıl süren Kore Savaşı sonunda evlerine dönemeyenlere ağıtlar yakılmıştır

    Anadolu’nun birçok yöresinden olduğu gibi, Emirdağ’dan da Kore’ye gidip de dönemeyenlerden birisi de Balişoğlu Eyüp Can’dır Eyüp Can’ın şehit olması üzerine bir yakını aşağıdaki ağıdı yakar Ağıtta, Türk askerinin Kore’ye gitmesini anlâmsız bulan Anadolu kadını, bunu “Kore senin vatanın mı, yurdun mu?” şeklinde ifâde ederken, O’na “Kırk belikli gelin almaya” ve “Yerine kardeşi Abdil’i göndermeye râzı olacağını” belirtir

    İzmir’den mi kalktı Kore’ye gemi,
    Gemi gurban olam getir Eyüb’ü,
    Çok ağlattın anan ile Baliş’i,
    Kore senin vatanın mı, yurdun mu?
    Gayıbıdın oğlum şehit oldun mu?

    Şubeye vardım da künyen okundu,
    Emirdağ’ı başımıza yıkıldı,
    Dostumuz ağladı, düşman bakındı,
    Dön gel oğlum dön gel kurban oluyum,
    Sana kırk belikli gelin alıyım

    Köprüden ağrında gel bir görüyüm,
    Görüyüm de gadın oğlum ölüyüm,
    Apdil’i yerine vesek veriyim,
    Bir günüm doğar da bir günüm batar
    Kore dağlarında aslanım yatar
    Kardeşinin şehit olması üzerine bacısı Zehra’da uzunca bir ağıt yakar Ancak, ağıdın aşağıdaki mısraları hâfızada kalmıştır Ağıtta; günlerce süren Kore yolculuğu “çığra yola” yani bir kişinin ancak geçebileceği ve kısa mesafelerde kullanılan yola benzetilirken, Kore evlerinin ufaklığı ve insanının küçük boylu oluşu Anadolu kadınının ağzından şöyle dile getirilir

    Kore’ye gidiyor bir uzun çığra,
    Allah’ın aşkına Eyüb’e uğra,

    Eyüp bize biz Eyüb’e doymadık,
    Gelin alıp çeyizini dökemedik,

    Ufacıktır şu Kore’nin evleri,
    Benim gardaşımdır küçük beyleri (Yaldızkaya1996: 6)

    Millî Kahraman Gâzi Mustafa Kemâl Atatürk’ün mezarının İstanbul- Dolmabahçe sarayından Ankara’ya nakledilmesi sırasında, Emirdağ yöresinin ünlü ağıtçı kadını Döne Öksüz (Halide’nin Döne) tarafından aşağıdaki ağıt yakılmıştır Okuma - yazması olmayan ama ehl-i dil olan Anadolu kadını yaktığı ağıtta; “Anan kızı olsaydı yanarıdı derdine” mısrasında Atatürk’ün kız kardeşinin hayatta olmayışını, “Ne bir kızı kalmış ne de bir oğlu” mısrasında ise ulu önderin çocuksuz oluşunu etkileyici bir şekilde ortaya koymaktadır

    Sana diyom sana Mustafa Kemâl,
    Riyakâr kulların yalandan yanar,
    Bu dünyada senin başına döner,

    Saraya gel Gâzi baba saraya,
    Sen düşürdün bir soğukluk araya

    Işık dünya başımıza dar geldi,
    Gâzi baba hepisinden zor geldi,
    1947 Yılında, Emirdağ’ın Başkonak (Kolanşam) köyünün Arzılı mahallesine bir askerî uçak düşer Hava Kuvvetleri tarihine geçen bu olayda iki pilot subay şehit olur Şehit olan pilot subaylara, yörenin ünlü ağıtçı kadını Topakkız (Gülsüm Köse) uzun bir ağıt yakar Konar-göçer Türkmen kültüründen motifler de taşıyan bu ağıdın derleyebildiğimiz mısralarında, ağıtçı kadının “yol (y)ıramış varamış köyüne” mısrasında söz ettiği “köy” “Hava üssü”, “Haber verin âşiretinin beyine” mısrasında kastedilen “âşiret bey”i ise “Filo komutanı, Paşa”dır

    Duman durmuş Arzılı’nın dağına,
    Yol (y)ıramış varamamış köyüne,
    Haber verin âşiretinin beyine,
    Gurbanlar olurum yaralı beyim,
    Arzılı buraya aralı beyim

    Yeni çıkmış subayın da birisi,
    Telde galmış saçların derisi,
    Duydum’ola anasıynan garısı,
    Gurbanlar olurum yaralı beyim,
    Tayyare buraya aralı beyim (Yaldızkaya 1992: 88)

    Sonuç olarak; ağıtlar kişilerin özgeçmişleri olduğu gibi, bir bakıma toplumların da özgeçmişidir Zira, bir milletin tarihi serüvenini ağıtlardan izleyebiliriz Cephede, düşmana karşı verdikleri mücadelede çektikleri sıkıntıları, şehit ya da gâzi oluşlarını, cephe gerisindeki açlığı, kıtlığı, hastalığı ve içindeki ihaneti; bunlara karşı verilen mücadeleyi ağıtlarımızda görürüz Şehit düşen ve gâzi olanların isimlerini belki tarih kitaplarında göremeyiz Ama bunların analarının, bacılarının, yavukluları ve bu milletin hislerine tercüman olan âşıklarının söylemiş olduğu ağıtlarda isim isim bulabilirizSözlerimi şâir Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun dizeleriyle bitirmek istiyorum

    Kitaplarda değil türkülerde ara Yemen’i,
    Öleni, kalanı, gidip gelmeyeni