A ile başlayan erkek isimleri

'Güncel Bilgiler' forumunda HazaN tarafından 29 Ağustos 2010 tarihinde açılan konu


  1. A harfiyle başlayan erkek isimleri
    A harfiyle başlayan erkek isim ve anlamları
    A harfiyle başlayan erkek isimlerinin anlamları

    ABAD: (FAR) Şen, bayındır. (AR) Sonsuz gelecek zamanlar.

    ABADÎ: (FAR) Şen, bayındır, mamurlukla ilgili.

    ABAKA HAN: (TR) İlhanlı hükümdarı Hülagu'nun oğlu.

    ABAY (TR) Beceri. Sezgi, anlayış, dikkat.

    ABAZA: (TR) Karaçay-Çerkes Özerk bölgesinde yaşayan müslüman bir halk.

    ABBAD: (AR) Allaha itaat ve ibadet eden, kulluğunu hakkıyla yerine getiren.

    ABBAS (AR) Sert, çatık kaşlı kimse. Arslan

    ABBAZ: (FAR) Yüzgeç, yüzücü.

    ABDİ: (AR) Kulluk ve itaat eden.

    ABDULLAH: (AR) Allah'ın kulu.

    ABDURRAHMAN: (AR) Rahman'ın kulu. Rahman; Allah'ın isimlerindendir.

    ABDURRAUF: (AR) Rauf olan Allah'ın kulu.

    ABDUSSABUR: (AR) Sonsuz sabır ve genişlik sahibi Allah'ın kulu. Allah'ın isimlerinden

    ABDÜDDAR: (AR) Zararlı şeyleri ve sebeblerini bir hikmet için yaratan Allah'ın kulu.

    ABDÜLAFUV: (AR) Geniş af ve mağfiret sahibi yüce Allah'ın kulu.

    ABDÜLALİ: (AR) Yüce, ulu, şan ve şeref sahibi Allah'ın kulu.

    ABDÜLALİM (AR) Alim ve mükemmel bilgiye sahip olan Allah'ın kulu.

    ABDÜLAZİM: (AR) Azamet ve büyüklük sahibi Allah'ın kulu.

    ABDÜLAZİZ: (AR) Büyük ve aziz olan, izzet ve şeref sahibi Allah'ın kulu.

    ABDÜLBAKİ: (AR) Sonsuz, ebedi olan Allah'ın kulu

    ABDÜLCEBBAR: (AR) Cebredici, zorlayıcı, kuvvet ve kudret sahibi Allah'ın kulu.

    ABDÜLCELİL: (AR) Büyük, ulu, yüce Allah'ın kulu.

    ABDÜLCEMAL: (AR) Güzellikleri kendinde toplayan Allah'ın kulu.

    ABDÜLCEVAT: (AR) Cömert olan Allah'ın kulu.

    ABDÜLFETTAH: (AR) Zafer kazanmış, üstün gelmiş, fetheden açan Allah'ın kulu.

    ABDÜLGAFFAR: (AR) Kullarının günahlarını affeden Allah'ın kulu.

    ABDÜLGAFUR: (AR) Kullarının günahlarını tekrar tekrar bağışlayıcı olan Allah'ın kulu. ABDÜLGANİ: (AR) Zengin, varlıklı, bol, doygun olan Allah'ın kulu.

    ABDÜLHAK: (AR) Hak ve gerçek olan, varlığı hiç değişmeden duran Allah'ın kulu. ABDÜLHALİM: (AR) Tabiatı yavaş olan, yumuşak huylu, hikmetli Allah'ın kulu. ABDÜLHAMİD. (AR) Hamdolunmuş, övülmüş, Allah'ın kulu.

    ABDÜLKADİR: (AR) Bitmez tükenmez kuvvet sahibi olan,Allah'ın kulu

    ABDÜLKERİM: (AR) Keremi bol, cömert olan Aziz ve Celil Allah'ın kulu.

    ABDÜLLATİF: (AR) Latif, güzel, yumuşak, hoş, nazik olan Allah'ın kulu.

    ABDÜLMACİD: (AR) Şanı büyük, cömertlik ve keremi bol olan, Allah'ın kulu.

    ABDÜLMALİK: (AR) Sahip olan, her şeyin mülkiyetinin sahibi olan Allah'ın kulu.

    ABDÜLMECİD: (AR) Şanı büyük ve yüksek olan, Allah'ın kulu.

    ABDÜLMENNAN: (AR) Çok ihsan eden, ihsanı bol olan Allah'ın kulu.

    ABDÜSSAMED: (AR) Kimseye hiçbir şeye muhtaç olmayan, Allah'ın kulu.

    ABDÜSSELAM: (AR) Barış, rahatlık, selamete çıkaran, Allah'ın kulu.

    ABDÜSSETTAR: (AR) Günahları örten, gizleyen Allah'ın kulu.

    ABER: (AR) Hz. Nuh'un erkek torunu.

    ABGUN: (FAR) Mavi renk. Gök. Parlak. Nişasta.

    ABHER: (AR) Nergis çiçeği. Yasemin. Dolu kap.

    ABILAY HAN: (TR) Kazak Hanı. Ülkesini Çinlilere, karşı ustaca savundu

    ABIŞKA NOYAN: (TR) İlhanlı komutan. (XIII-XIV. yy.)

    ABHİZ: (FAR) Er. Büyük dalga. Kaynak. Su yolu.

    ABİD: (AR) Allah'a ibadet eden, çok ibadet eden, zahid.

    ABİDE: (AR) Anıt. Önemli ve değerli yapıt.

    ABİDİN: (AR) İbadet edenler. Zeynel Abidin'den kısaltma isim.

    ABUZER: (FAR+AR) Altın suyu. Altın suyu gibi parlak ve görkemli.

    ABUZETTİN: (AR) Din yolunda çabuk, hızlı giden

    ACA: (TR) Amca, ağabey. Güçlü kuvvetli, başladığı işi bitiren.

    ACAHAN: (TR) (bkz. Aca).

    ACAR: (TR) Becerikli. Atılgan, ele avuca sığmaz. Halk.

    ACARALP: (TR) Yiğit, becerikli, cesur kişi.

    ACARBAY: (TR) Becerikli. Atılgan yiğit

    ACARER: (TR) Becerikli. Atılgan yiğit

    ACARKAN: (TR)Yiğit, becerikli, cesur kişi.

    ACARMAN: (TR) Çevik, becerikli, girişken.

    ACARÖZ: (TR) Özünde yiğitlik bulunan.

    ACARSOY: (TR) Yiğit, soylu.

    ACEM: (AR) Arap olmayan milletlerin hepsi. İranlı, İran halkından biri.

    ACLAN: (AR) Hızlı, çabuk, telaşlı.

    ACUN: (AR) Dünya, varlık.

    ACUNAL: (TR) Dünyayı kapsayan, dünyayı fetheden.

    ACUNALP: (TR) (bkz. Acunal).

    ACUNMAN: (TR) Dünyaca tanınmış, ünlü.

    ADAHAN: (TR) Adanın hakimi, yöneticisi.

    ADAL: (TR) "Adın yayılsın, ün kazan" manasında.

    ADALETTİN : (AR) Dinin adaleti

    ADEM: Allah'ın yarattığı ilk insan, insan soyunun atası ve ilk peygamberi. Adam.

    ADİL: (AR) Doğruluk gösteren. Doğru. Eşit, eş, müsavi. Adaletli davranan.

    ADİLHAN: (AR+TR) Adil yönetici.

    ADNAN: (AR) Cennette ölümsüzlüğe kavuşan kimse.

    AFFAN: (AR) Kötü şeylerden kaçınan, kötülüklerden uzaklaşan, temiz.

    AFGAN: (AR) Heyecanlı, çabuk öfkelenen. Orta Asya'da yaşayan müslüman bir kavim. AFŞAR: (TR) Oğuz Türklerinin 24 boyundan biri. Çabuk iş gören, çevik, atılgan

    AFŞİN: (TR) Zırh, silah.

    AGAH: (FAR) Bilgili, haberli, uyanık, afif. Vakıf olmuş, malumatlı.

    AĞAR: (TR) Beyaz renkli. Açık tavırlı, samimi. Asil, onurlu, şerefli.

    AHAD: (AR) Bir, kişi, kimse.Birler, birden dokuza kadar olan sayılar.

    AHFEŞ: (AR) Küçük gözlü, zayıf bakışlı. Yalnız gece gören kimse.

    AHİD: (AR) Bir şeyin yerine getirilmesini emretmek. Söz vermek.

    AHMER: (AR) Kırmızı, kızıl.

    AHVER: (AR) Müşteri yüzlü, güzel gözlü adam. Zeki, akıllı.

    AHMET : (AR) Övülmeye değer. Beğenilmiş. Allah'a şükreden

    AKABE: (AR) Sarp geçit, çıkılması zor yokuş. Tehlike. Atlatılması zor güçlü.

    AKAD: (TR) Doğruluğuyla, dürüstlüğüyle tanınmış kimse.

    AKALP: (TR) Doğruluğu ve dürüstlüğüyle tanınan kimse.

    AKALIN: (TR) Alnı açık, suçu olmayan, onurlu.

    AKANSEL: (TR) Akarsu. Uzun mesafeler geçerek denize dökülen akarsu.

    AKAR: (TR) Akıp geçen. Gelir getiren.

    AKASOY: (TR) Sevilen, sayılan soydan gelen

    AKBATU: (TR) Yiğit erkek.

    AKBATUN: (TR) (bkz. Akbatu).

    AKCEBE: (TR) Beyaz zırh sahibi yiğit.

    AKGÜN: (TR) Mutlu, sevinçli gün.

    AKHAN: (TR) Dürüst hakan.

    AKALP: (TR) Cömert, eli açık yiğit.

    AKIMAN: (TR) Cömert, eli açık kimse.

    AKIN: (TR) Her engeli aşan, güçlüklerden yılmayan, hızlı hareket kabiliyetine sahip. AKINALP: (TR) Akın yapan yiğit. Yiğit.

    AKINCI: (TR) Osmanlılarda ileri karakol. Ani vurkaçlarla düşmanlarının moralini bozan uç süvarileri. Hafif süvari.

    AKINTAN: (TR) Tan yeri ağarırken yapılan akın

    AKİF: (AR) Bir şeyde sebat eden. İbadet eden. Direnen.

    AKİL: (AR) Akıllı, akıl sahibi. Uslu, kavrayışlı.

    AKMAN: (TR) Temiz, beyaz, güzel insan. Yaşlı kimse.

    AKMANER: (TR) (bkz. Ak*man).

    AKSIN: (TR) Temiz, doğru, dürüstsün.

    AKSOY: (TR) Temiz soylu.

    AKSUN: (TR) (bkz. Aksu).

    AKSUNGUR: (TR) Doğan cinsinden bir tür av kuşu.

    AKŞİT: (TR) Kutlu uğurlu. Ak. Güneş, nur, aydınlık.

    AKTAY: (TR) Beyaz tay.

    AKTAÇ: (TR) Beyaz taç.

    AKTAN: (TR) Aydınlık, mehtaplı gece.

    AKTAR: (TR) Parlak, aydınlık sabah.

    AKTAŞ: (TR) Mermer.

    AKTEKİN: (TR) Parlak, görkemli, temiz huylu yiğit.

    AKTEMÜR: (TR) Akdemir.

    AKYOL: (TR) Dürüst, doğru ve iyi yol.

    AKAD: Soyluluk, Onurlu bir kişiliğe sahip olmak

    AKIN: Hızlı bir biçimde düşmana yapılan saldırı

    AKİF: Dünya işlerinden uzaklaşıp, ibadet için Allah'a yönelen

    AKİL: Akıllı , Rüştünü kanıtlama konumuna gelmiş , yaptıklarının farkında olan

    ALAATTİN: (AR) Dini yüceltmek için din uğruna çalışan kimse.

    ALATAY: (TR) Derisinde be*nekler olan tay.

    ALEMDAR: (AR+FAR) Bayrak veya sancak tutan, taşıyan, bayraktar, sancaktar.

    ALGIN: (TR) Güçlü, iyi, güzel, sıcakkanlı, sevimli. Sevdalı, aşık, vurgun. Hızlı akan su.

    ALİ: (AR) Yüce, ulu, yüksek.

    ALİCAN: (AR+FAR) Ali ve can isimlerinin bir araya gelmesinden meydana gelmiştir.

    ALİM: (Ar.) Çok okumuş, bilgin.Çok bilen. Sonsuz. İlim sahibi.

    ALİŞAN: (AR+FAR) Şan ve şerefi yüce ve yüksek olan çok değerli.

    ALİYAR : (AR+FAR) Yar, dost, sevgili. Alinin dostu, sevgili adı. Yüce dost.