4 kıtalık şiirler

'Merak Ettiklerimiz' forumunda Elfida tarafından 12 Aralık 2011 tarihinde açılan konu


  1. Öğretmenim

    Güler yüzlü öğretmenim,
    Bir tanesin, canım benim.
    Masallarla bilmeceler,
    Anlatırsın neler neler...

    Kalemimi tutamazken
    Kitabımı açamazken
    Bir de baktım yazıyorum,
    Sular gibi okuyorum.

    Çalışıp iyi olmayı,
    Koşup el ele vermeyi,
    Bu güzel yurdu sevmeyi
    Sen öğrettin öğretmenim.

    Bizde pek çok emeğin var,
    İçimizde çok yerin var
    Yetiştirdin hepimizi,
    Ver öpelim elinizi

    KURTULUŞ ÖNCÜLERİ İÇİN

    Yan yana iki çocuk görsem
    İşte Atatürk diyorum
    Özgürlüğün toprağı uyanıyor
    İçin için seviniyorum.

    Koşuşan iki öğrenci görsem
    İçimin güneşi ısınıyor
    Yürüyen bir bakış gibi
    Mustafa Kemal geliyor.

    Kol kola iki işçi görsem
    Ekmeğim çoğalıyor birden
    Bir ışık düşüyor ortalığa
    İşte Atatürk diyorum.

    İşte Atatürk diyorum
    İlk kuruluş öncüleri
    Bir gül çağrısında hepsi
    Bize uzanmış elleri.
     



  2. 10 Kasım 1938

    10 Kasım 1938
    Saat dokuzdu.
    İstanbul sabahı çok sessiz
    Üzgün ve çaresiz.

    Dolma Bahçe Sarayı’nda
    Mustafa Kemal Atatürk yatıyorduş.
    Aradan geçer geçmez beş dakika
    İstanbul başladı ağlamaya.

    Atamızı kaybettiğimizi,
    Bütün dünya duydu.
    Bu çok acı bir haberdi,
    Tüm insanlık ağladı.

    Yurdumuzu kurtaran Atatürk
    Cumhuriyeti kurdu.
    Ne yazık ki saat dokuzu beş geçe
    Hayata gözlerini yumdu.

    MUSTAFA KEMAL’LER TÜKENMEZ

    Tükenir elbet gökte yıldız, denizde kum tükenir
    Bu vatan bu topraklar cömert
    Kutsal bir ateşim ki ben sönmez
    İnanın Mustafa Kemal’ler tükenmez

    Ben de etten kemiktendim elbet
    Ben de bir gün geçecektim elbet
    İki Mustafa Kemal var iyi bilin
    Ben işte o ikincisi sonsuzlukta
    Ruh gibi bir şey görünmez
    İnanın Mustafa Kemal’ler tükenmez

    Hep kardeşliğe bolluğa giden yolda
    Bilimin yapıcılığın aydınlığında
    Güzel düşünceler soyut fikirlerde ben
    Evrensel yepyeni buluşlarda
    Geriliği kovmuşum ben dönmez
    İnanın Mustafa Kemal’ler tükenmez

    Başın mı dertte beni hatırla
    Duy beni en sıkıldığın an
    Baştan sona herşeyiyle bu vatan
    Sakın ağlamasın Kasım’larda Fatih’ler Kanunî’ler ölmez
    İnanın Mustafa Kemal’ler tükenmez

    29 Ekim Cumhuriyet bayramı

    Cumhuriyet bayramı
    Geldi bize ne mutlu !
    Bayraklarla donattık,
    Güzel okulumuzu

    Sokaklarda, evlerde
    Al bayrak dalgalanır
    Onun o al rengini
    Bütün bir dünya tanır

    Yirmi dokuz Ekimi
    Karşılarız neşeyle
    Çünkü bugün erdik,
    Büyük Cumhuriyet'e

    Yürüyün arkadaşlar
    Hep ileri koşalım,
    Bugün bayramımız var,
    Gelin bayramlaşalım

    Ali PÜSKÜLLÜOĞLU

    29 Ekim cumhuriyet

    Cumhuriyet Bayramı
    Ay-yıldızlı bayrağım,
    Semaları donatmış
    Bugün bayram var diye,
    Şafak erkenden atmış

    Yüksek tanklar süslemiş,
    Caddeleri, yolları
    Bugün gözler ilerde,
    Bugün başlar yukarı

    Akın akın insanlar,
    Meydanlara koşuyor
    Bugün bayram var diye,
    Bütün millet coşuyor

    Bu güzel Cumhuriyet,
    Devletimin temeli
    El üstünde yaşatmak,
    Hepimizin emeli

    İ Hakkı TALAS

    CUMHURİYET'E ŞİİR

    Al atım, doru tayım, al kanım helal sana,
    Sana kavuşmak için kafa tuttum cihana.
    Senin için yüzüstü kaldı tarlam, sabanım,
    Yıllar yılı yas tuttu, yandı yazım, yabanım.


    Senin için kaybettim kolumu, bacağımı;
    Sürümü, otlağımı, evimi, ocağımı.
    Uğrunda ölü diri... Yediden yetmişe dek
    Bütün yurt ayaklandı: taş, toprak, börtü böcek.

    Senin için saçını süpürge etti dullar,
    Senin için tutuştu İzmirler, İstanbullar...
    Senin için kağnılar peşinde giden benim;
    Ateş, kan sellerinde izini güden benim.

    Rüzgar ol göğsüme dol, ışık ol ısıt beni,
    Kuş ol dalımda şarkı, güneş ol ısıt beni...

    ÖĞRETENSİN BANA SEN

    Gece rüyalarıma giren,
    Sensin beni sevindiren
    Hayat yolumu çizen
    Öğretensin bana sen.

    Annemden daha sonra,
    Sen gelirsin aklıma
    Emeğini ödeyemem,
    Öğretensin bana sen.

    Öğrenmezsem kızmazsın,
    Yılmadan anlatırsın,
    Sevgiyle yaklaşırsın
    Öğretensin bana sen.

    Mesleğimi gösteren,
    Gerçekleri öğreten,
    Sensin beni yükselten
    Öğretensin bana sen.

    Dilek Kılıç


    ÖĞRETMENİM

    Öğretmenim,
    Canım benim!
    Seni ben pek
    Çok severim.

    Sen bir ana,
    Sen bir baba,
    Her şey oldun
    Artık bana

    Gözüm sende,
    Gönlüm sende.
    Okut, eğit
    Beni sen de

    Okut, öğret
    Ve nihayet
    Yurda yarar
    Bir insan et!

    Rakım ÇALAPALA