24 Kasım Öğretmenler Günü Şiirleri Uzun

'Karışık Şiirler' forumunda Yasemin tarafından 28 Ekim 2013 tarihinde açılan konu


  1. 24 Kasım Öğretmenler gününe özel sevgili Öğretmenlerimiz için yazılmış birbirinden güzel şiirleri sizlerle buluşturuyoruz.

    Sayfamızda yer alan bu şiirler Öğretmenlere özel yazılmış uzun şiirlerden oluşuyor.

    [IMGALT=http://resim.forumdas.net/upl/uploads/ogretmenler-gunu-siirleri1-8964.jpg]ogretmenler-gunu-siirleri1-8964[/IMGALT]


    ÖĞRETMENİM

    Küçük bir çocukken geldik yanına,
    Kucakladın bizi sardın canına,
    Sevgiyi saygıyı kattık şanına,
    Okuryazar olduk ilk öğretmenim.

    Tüm bildiklerini bize öğrettin,
    Millete faydalı bireyler ettin,
    Kalemi kılıçtan çok keskinlettin,
    Çareler ürettin sen öğretmenim.

    Ödevler yaptırıp asıl talibe,
    İmkân hazırlayıp her bir talep’e,
    Feraset gösterip seçtin talebe,
    Sanatkâr adayı hep öğretmenim.

    Edebiyatla Din Tıp Filoloji,
    Tarih Fizik Kimya ve Biyoloji,
    İktisatla Sanat ve Sosyoloji,
    Bilimden yelpaze sen öğretmenim.

    İstikbale giden bilgi selinde,
    Kitaplık dolusu her eserinde,
    Derin ilim varken ana dilinde,
    Neye başka talep var öğretmenim.

    Vatan bir okulsa ilk nöbettesin,
    İlim denizinde hep seferdesin,
    Kutsal mesleğinle gönüllerdesin,
    Benim de gönlümü al öğretmenim.

    Saymakla tükenmez faziletlerin,
    Zamanen ödenen o bedellerin,
    Kıvancındır üstün talebelerin,
    İftihar ediniz siz öğretmenim.

    Atam sen de dahi bir öğretmendin,
    Bütün yenilikler senin eserin,
    Layık insanlarda bil şaheserin,
    Büyük Atatürk’üm başöğretmenim.

    ÖĞRETMENİME

    Bilgi demetleri sun, yine bana,
    Yine yalçın dağlar ötesinden gel…
    Işık saç, erdem ver, sisli dünyama,
    Yine altın çağlar ötesinden gel…

    Aydınlığa giden sonsuz yollardan,
    Tomurcuklar açan yeşil dallardan,
    Bahçedeki taze, solmaz güllerden,
    Baharlarla bağlar ötesinden gel…

    Fecri müjdeleyen yıldızdan, aydan,
    Uzat maviliği şeffaf saraydan
    Buketler dererek bize uzaydan,
    Göklerden al tuğlar ötesinden gel.

    Milletime doğan şafaklarla şen,
    Şehitler yatağı topraklarla sen,
    Irkıma şen veren bayraklarla sen
    Tarihler, otağlar ötesinden gel….

    Süleyman ÖZBEK

    ÖĞRETMENİM

    Güler yüzlü öğretmenim,
    Bir tanesin, canım benim.
    Masallarla bilmeceler,
    Anlatırsın neler neler…

    Kalemimi tutamazken
    Kitabımı açamazken
    Bir de baktım yazıyorum,
    Sular gibi okuyorum.

    Çalışıp iyi olmayı,
    Koşup el ele vermeyi,
    Bu güzel yurdu sevmeyi
    Sen öğrettin öğretmenim.

    Bizde pek çok emeğin var,
    İçimizde çok yerin var
    Yetiştirdin hepimizi,
    Ver öpelim elinizi

    Süleyman KARAGÖZ

    DÜNYANIN BÜTÜN ÇİÇEKLERİ

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Bütün çiçekleri getirin buraya,
    Öğrencilerimi getirin, getirin buraya,
    Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzer
    Bütün köy çocuklarını getirin buraya,
    Son bir ders vereceğim onlara,
    Son şarkımı söyleyeceğim,
    Getirin, getirin… ve sonra öleceğim.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Kır ve dağ çiçeklerini istiyorum.
    Kaderleri bana benzeyen,
    Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları,
    Geniş ovalarda kaybolur kokuları…
    Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri,
    Hepinizi, hepinizi istiyorum, gelin görün beni,
    Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Ben bir köy öğretmeniyim, bahçıvanım,
    Ben bir bahçe suluyorum gönlümde,
    Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden
    Ne güller fışkırır çilelerinde,
    Kandır, hayattır, emektir benim güllerim
    Korkmadım, korkmuyorum ölümden,
    Siz çiçek getirin yalnız, çiçek getirin.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    En güzellerini saymadım çiçeklerin,
    Çocukları, öğrencilerimi istiyorum
    Yalnız ve çileli hayatımın çiçeklerini,
    Köy okullarında açan, gizli ve sessiz,
    O bakımsız ama kokusu eşsiz çiçek.
    Kimse bilmeyecek seni, beni kimse bilmeyecek
    Seni, beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Okulun duvarı çöktü altında kaldım,
    Ama ben dünya üstündeyim, toprakta.

    Yaz kış bir şey söyleyen sonsuz toprakta,
    Çile çektim, yalnız kaldım, ama yaşadım.
    Yurdumun çiçeklenmesi için, daima yaşadım,
    Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir.
    Şimdi ustum, örtün beni, yatırın buraya,

    Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya.
    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini,
    Bacımın suladığı fesleğenleri,
    Köy çiçeklerinin hepsini, hepsini,
    Avluların pembe entarili hatmisini,
    Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın,
    Aman Isparta güllerini de unutmayın,
    Hepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum
    Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini istiyorum.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Baharda Polatlı kırlarında açan,
    Güz geldi mi Kop dağına göçen,
    Yürükler yaylasında, Toroslarda eğleşen,
    Muş ovasından, Ağrı eteğinden,
    Gücenmesin, bütün yurt bahçelerinden
    Çiçek getirin, örtün beni,
    Eğin türkülerinin içine gömün beni.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Ben mezarsız yaşamayı diliyorum,
    Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum,
    Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın,
    Tarumar olmasın istiyorum, perişan olmasın,
    Beni bilse bilse çiçekler bilir dostlarım,
    Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim,
    Çiçeklerde açar benim gizli arzularım.

    Ceyhun Atuf KANSU