2015 Romantik Mesajlar

'Güzel Sözler' forumunda Burcu tarafından 8 Haziran 2014 tarihinde açılan konu


  1. Sen aklıma gelince, her şey gülümserdi...

    Bir gün olur da dönmek istersen ve dönmek için kendinde bir sebep ararsan, “Seni seven çok özledi”de kendine. Çünkü ben çok özlemiş olacağım geldiğinde...

    Sen sessizliği seviyorsun diye bütün çığlıklarımı susturdum sevdiğim.

    Yağmur altında ıslanmakta güzel geliyor; Yolun sonunda SEN olunca...

    Evet kelimeler biter bazen ne diyeceğini bilemezsin.Ve susarsın o suskunluk herşeyi anlatır aslında....

    Suç benim değil ki..

    Şiir kokuyordu bakışların,,

    Yazmamak gözlerine ihanet olurdu...!

    Uzaktan görenler diyor ki ; “Duygusuz”...Duygusuz olduğum için mi gözlerim kaç zamandır uykusuz..!

    Gönül penceresinden ɑnsızın bɑkıp geçtin, bir yɑngının külünü yeniden yɑkıp geçtin. Ne çok sevmiştim seni, ne çok hɑtırlɑr mısın? Bir bɑhɑr seli gibi dɑlımdɑn ɑkıp geçtin..

    Gözlerin bir çığlık, bir yɑrɑlı hɑykırış gözlerin bu gece çok uzɑktɑn geçen bir gemi ellerin bir mɑrtı, telɑşlı ve ürkek ellerin fırtınɑdɑ çırpınɑn bir beyɑz yelken.

    İlk değilsen bile son aşkım olup kal, senden öncesini yaşamadım sayarım, böyle bir aşka ömür vermeye değer, dillenir de nazara gelir diye korkarım.

    Nesine yar nesine, ölürüm ben sesine, bir daha vursa idi nefesim nefesine. Canım sese mi geldin, kadem basa mı geldin, sağ olsam gelmez idin, öldüm yasa mı geldin? Saçın yüzüne perde, yüreğim düştü derde, ayaküstü duramam, seni gördüğüm yerde?

    Deniz gözlüm benim senin için hazırım, eğer ölüm gerekse ölmeye giderim, yemin olsun seninim çocuklar gibi şenim deniz gözlerinde hayat bulur gözlerim. Yüreğim acır inan senden uzak kalmasın o deniz gözler benim başkası hiç bakmasın.

    Geliyorum dedi.

    Benden bile Kovdum beni.

    Ama ne o geldi ne de kovduğum

    Ben geldi geri.

    Sensizdim bir de

    Bensiz bıraktın beni.

    Sakın benim seni özlediğim kadar özleme, canın yanar, ciğerin sökülür, nefesin kesilir, dayanamassın…

    “Ne ölmek nefessiz kalmaktır ne de yaşamak nefes almaktır. Yaşamak; sevilmeyi hak eden birine yaşamını harcamaktır...

    Yasamak özlemsiz, özlem sevgisiz, sevgi sensiz olmaz! Unutma ki sevmek daima beraber olmak değil, sensizken bile seninle olabilmektir. Şimdi yanında değilim belki ama özlemim sevgim hep seninle seni seviyorum!

    Gözlerin gözlerimde, ellerin ellerimde, aşkın içimde ve ruhun bedenimde olduğu sürece seni çok sevmeye devam edeceğim.

    Sen güneşin doğduğu, karanlığın bittiği yerdesin sen hep kalbimde yatan tek sevgilimsin.

    Geceler seni sevdiğim kadar uzun olsaydı eğer inan ki yeryüzüne hiç güneş doğmazdı.

    Sesini duysam da her an yüzünü görmek gibi değil, özlediğimi bil her an çünkü hiçbir şey seni sevmek gibi değil!

    Bana bir günün 24 saat, bir saatin 60 dakika ve bir dakikanın 60 saniye olduğu öğretildi ama sensiz geçen bir saniyenin sonsuzluk kadar uzun olduğu öğretilmedi yaşamımızın her anında birlikte olmamız dileğiyle sevgilim.

    Kim bilir hangi akşam güneşle beraber bende söneceğim kim bilir hangi ellerden son suyumu içeceğim belki göremeden öleceğim fakat yinede seni ‘ebediyen seveceğim.’

    Bir gün bir rüzgar eserse oralara benim sana olan sevgimi fısıldarsa kulağına unutma sende bana bir tutam sevgi yolla.

    Dünyan öyle bir kararsın ki, seni aydınlatan tek ışık gözlerim olsun.

    Sevmek ölmektir bence, ben de sevmiştim ölmeden önce.

    Gözlerin nehir, kirpiklerin köprü olsun, ben tam üzerinden geçerken ipler kopsun, düştüğüm o yer dudakların olsun.

    Yalnızlık gecelerin, ümit bekleyenlerin, hayal çaresizlerin,yağmur sokakların, tebessüm dudakların, sen ise yalnız benimsin bir tanem…

    Eğer beni bu sokakta, bu semtte, bu şehirde bulamazsan sevgilim bil ki ben, gözlerinin daldığı yerdeyim…

    Gün bir gün, sevdalanmış geceye gecede yakomoz düşürmüş denize ogünden bugüne geceyle gündüz ayrılmaz olmuş taki güneş tutlup gölge düşürene dek sevdalara.

    Eğer çölde bir çiçek olsan; seni kaybetmemek ; için gözyaşlarımla sulardım eğer gözümdeki bir damlayaş olsaydın; seni kaybetmemek; için hiç ağlamazdım…

    Gece midir insanı hüzünlendiren, yoksa insan mıdır hüzünlenmek için geceyi bekleyen?gece midir seni bana düşündüren yoksa ben miyim seni düşünmek için geceyi bekleyen?

    Önce düştüğümde kalkmayı öğrendim sonra aleve dokunduğumda acıyı sevmeyi öğrendim sevilmeyi sonra terkedilip beklemeyi sayende unutulmayı da öğrendim her şeyi öğrendim de yalnız unutmayı öğrenemedim...

    Başını göğsüme yasladığında tek bir düşmanım vardır:geçip giden zaman.

    Sen elimden tutunca, deniz basardı içimi. Sen elimden tutunca, yüreğim yeşil yosunlara takılıp günlerce dip akıntılarının peşi sıra gitmek isterdim.

    Yanağına konan kar tanesi eriyip dudaklarına indiğinde o bir damla serinliği biriyle paylaşmak istediğinde yönünü rüzgara dön yeter. Çünkü ben o rüzgardayım…

    Yıllar vardır nasıl geçtiğini bilmezdim, bir gün vardır yaşamın anlamını değiştirdi bana dair; hissetmediğimi, bilmediğimi yaşattı, işte o ani şenle yaşadım şenle sevdim.

    Kalem olsa dünyadaki bütün ağaçlar ve bütün denizler mürekkep olsa senin şiirini yazamam yinede…

    Yaprak döken gençliğimin satır aralarında altı kırmızıyla çizilmiş ve tırnak içine alınmış suskunluğumun baş harflerisin.

    Utanırım , söyleyemem yaşadığım yalnızlığı , kelimeler yetmiyor ki , bu mu sevda dedikleri.

    Yanında benden yakın başka biri de olsa, her şeyi inkar etmiş inandırmış olsan da, ve ona duygulanmış sevdalanmış olsan da, biliyorum bu gece beni düşüneceksin.

    Sevgimiz yavaş yavaş süzülen cisil yağmur gibi ama ırmakları taşıran cinsten…

    Seni düşünür , seni özlerim , sevgilerin özlemlerin derinliğinde ne olur kır şeytanın bacağını bir kez beni hatırla , bir sonbahar serinliğinde…

    Sert rüzgarlar karanlık geceleri severmiş , aynen benim seni sevdiğim gibi.

    Sen bazen en zifiri karanlık gecemin güneşi, sen bazen yaşanacak hayatın cesaret verecek mutluluk yani, sen bazen ve her zaman sevgimin tek nedenii…

    Kalem olsa dünyadaki bütün ağaçlar ve bütün denizler mürekkep olsa senin şiirini yazamam yinede…

    Yaprak döken gençliğimin satır aralarında altı kırmızıyla çizilmiş ve tırnak içine alınmış suskunluğumun baş harflerisin.

    Utanırım, söyleyemem yaşadığım yalnızlığı, kelimeler yetmiyor ki, bu mu sevda dedikleri.

    Beni yarım bırakma, başkasına can olur. Beni yarına da bırakma, can bu belli mi olur