17 yedi yasında bir qenc

'En Güzel Şiirler' forumunda KüßRa~~ tarafından 27 Şubat 2011 tarihinde açılan konu


  1. Nasıl bir çiçek koparılıyorsa dalından
    Beni de öyle kopardılar insanlığımdan

    Mahkum ettiler beni kendi dünyama
    Görüş günüm yok mecburum ben böyle yaşamaya..

    Vurdular arkamdan kırdılar kalbimi
    Soldurdular ömrümün baharında ümitlerimi

    Bir hayal dünyasının ortasında ümitlerim
    Onlarda gerçekleşmez ki ne yaparım, ne ederim.

    Hayatın merdiveninde karanlığa yol alırım
    Kaybettim benliğimi gelmeyen mutluluğu ararım

    Döküldüm, ezildim tıpkı bir yaprak gibi
    Bitirdiler nihayet içimdeki sevgiyi

    Artık bir musalla taşı son durağım olur
    Bu sefil yaşantım geçmişe hatıra kalır..

    İsyan ediyorum istemeden kadere
    Sitemler yağdırıyorum ben böyle talihe

    17 yaşında bir gencim ölüme kucak açan
    Al Allah'ım bu tende kalmasın bu can

    Nasıl olsa bıkmışım ben benden herşeyden..
    Mezar taşıma yazsınlar
    "Oda bir kalp taşıyordu HEMDE EN TEMİZİNDEN..."

    :f196::f40: