Hz. Peygamber (asv) saç ve sakal bakımına itina gösterirdi. Zaman zaman traş olur ve uzayan kısımları kısaltır, boy ve yanından biraz alırdı. Sık sık yıkayıp tarardı. Bazen de zevcelerine taratırdı. Buna dayanan İslâm âlimleri erkeğin, mahremine saç ve sakal taratmasının caiz olduğunu, hatta karı-koca arasındaki sevginin kuvvetlenmesine sebeb olabileceğini ifade ederler.

Hz. Peygamber (asv)'in istirahat ettiği, uyuduğu yerlerde sürekli misvak, abdest suyu ve tarak tedarik edilmiş olması diş bakımı ile birlikte saç-sakal bakımına da özen gösterdiğine işarettir. Yine Ashabın rivayetine göre Hz. Peygamber (asv) genellikle üzerinde ayna ve tarak taşırdı. Ara sıra saçını gül yağı ile yağlardı. Böyle zamanlarda, sürdüğü yağ, sarığına bulaşmasın diye sarığın içine bir tülbent koyardı. Söz konusu yağ çıktıktan sonra tülbenti çekip alırdı.

Hz. Âişe'nin bildirdiğine göre Resulü Ekrem (asv), abdest, gusül, ayakkabı giyme, saç-sakal tarama gibi hususlarda sağ taraftan başlardı. Hz. Peygamber'in saç-sakal bakımı için ayna ve taraktan başka gül yağı şişesi, makas ve saç ayırma kemiğine de sahip olduğunu Ashabın nakillerinden anlıyoruz. Peygamber (s.a.s), saç-sakal bakımına sadece kendisi dikkat etmekle kalmaz, ashabına da ısrarla tavsiye ederdi. Bir gün bir sahabinin mescide, saçı-sakalı karışık olarak girdiğini görünce, ona hemen dışarı çıkarak saçını-sakalını düzeltmesini işaret etmiş, adam öyle yapıp gelince Hz. Peygamber (asv): "Böyle gelmeniz mi, yoksa şeytan gibi karma karışık gelmeniz mi daha iyidir?" buyurmuştu.