Hayata Dair Yazılar

Konusu 'Karışık Sözler' forumundadır ve Sezen tarafından 1 Nisan 2011 başlatılmıştır.

  1. Sezen Üye


    Hayata Dair Yazılar,Hayata Dair güzel Yazılar,



    Bir yerlerde tıkanıp kaldığında hayat, soluk almak güçleştiğinde,
    yüregin susup,mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını;
    dağlara dönmeli yüzünü insan..
    yeni patikalar yeni yollar seçmeli yüreğini ferahlatacak..
    yeni insanlarla tanışmalı, yeni keşifler yapacak..
    hep isteyipte bir gün yaparım diye ertelediği ne varsa gerçekleştirmeyi denemeli..
    her geçen gece ölüme bir gün daha yaklaştığını ve zamanın bir nehir, kendiisinin bir sal olupta, o dursada yolculugun devam ettiğini anlamalı..
    baş döndürücü bir hızla geçiyorsa birbirinin aynı günler, her akşam aynı can sıkıntısıyla eve giriliyorsa, değiştirmeye çalışmalı bir seyleri..
    küçücük şeylerle başlamalı belki, örneğin bir kaç durak önce inip servisten otobüsten, yürümeli eve kadar, yüregine takmalı güneş gözlüklerini gördüğünü hissedebilmeli..
    sağlıgını kaybedip ölümle yüzyüze gelmeden önce değerli olmalı hayat..!
    illa büyük acılar çekmemeli küçük mutlulukları farketmek için..
    başkasının yerine koyabilmeli kendini..
    ağlayan birine
    "gül"
    inleyen birine
    "sus"
    dememeli...
    ağlayana omuz inleyene çağre olabilmeli..
    şu adaletsiz, merhametsiz dünyaya ayak uydurmamalı;
    sevgiisiz soysuz kalarak..
    dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden,
    derin bir soluk alıp hapsetmeli kokusunu içine..
    güneşin doğuşunu sevmeli..
    arada bir seher yeli okşamalı saçlarını..
    kartda, yağmurda; sevincine, coşkusuna
    fırtınada boranda; öfkesine isyanına ortak olabilmeli doğanın..
    bir çocuğun ilk adımlarıyla umutdu;
    bir gencin düşüncelerinde geleceği,
    bir yaşlının hatıralarında geçmişi görebilmeli..
    çalışmadan başarmayı, sevmeden sevilmeyi,
    mutlu etmeden mutlu olmayı beklememeli..
    ama küçük ama büyük her hayal kırıklığı, her acı;
    bir fırsat yaşamdan yeni birseyler öğrenebilmek için..
    çünkü hiç düşünmemişsen;
    el vermezsin kimseye kalkması için..!
    hiç çaresiz kalmamışsan
    dermanı olamazsın dertlerin..!
    ağlamayı bilmiyorsan;
    neşesizdir kahkahaların..!
    merhaba dememişsen
    anlamsızdır elvedaların..!
    ne herkezi düşünmekten kendini,
    ne kendini düşünmekten herkezi unutmamalı..!
    bilmeli: çok kısa olduğunu hayatın;
    hep vermek yada hep almak için..!
    sagdece anlatacak bir şeyleri olduğunda değil;
    söyleyecek birsey bulamadığındada dinleyebilmeli..!
    aklı ve kalbi ile katılabilmeli sohbetlere..
    hafızası olmalı insanın;
    hiç degilsa aynı hataları aynı bahanelerle tekrarlamaması için..!
    soruları olmalı, yanıtlarını bulmak için bir ömür harcayacak..!
    dostları olmalı ruhunun ve zihninin sınırlarını zorlayacak..!
    herkese yetecek kadar büyük olmalı sevgisi;
    ama kapasitesi sınırlı olmalı yüreğinin ki;
    hakkını verebilsin sevdiklerinin,
    zaman bulabilsin bir teşekkür ve bir elveda için..!!
    yaşam dedikleri bir sınavsa eger,
    asla vazgeçmemeli sevmek ve öğrenmekten..
    ama
    herkezi sevemeyeceğinide herşeyi bilewmeyeceğinide farketmeli insan..!
    tıpkı herşeye sahip olamıyacağı gibi..
    zamanın ninnisinde uykuya geçirmemeli hayatı...

    ___________________________


    Sevmek de hayata dair, sevilmek kadar...
    Mutluluk da hayata dair, hüzünlü kalp sancıları kadar...
    Ayrılıklar da hayata dair en az büyük aşklar kadar...
    Umut da hayata dair, en umutsuz anlarda bile ayakta kalabilmek kadar...
    Başarısızlıklar da hayata dair, başarıya kalkan kadehler kadar...
    Korkular da hayata dair sevinçler kadar...
    Zaferleri kutlamayı bilmek de hayata dair, zaferi kazanmak kadar ve bazen kaybetmeyi kabullenmek de...
    Bahar sarhoşluğu da hayata dair kış ayazı kadar...
    Ve ölüm de hayata dair en az yaşamak kadar...

    _____________________

    Özgürlüğe uçuyorum işte…
    Kanatlarımın tüm çırpınışlarıyla özgürlüğe…
    Buyur tut beni!..
    Nasıl mümkün olabilir ki,bu?
    Yaşanmış onca yıllar içinde bunu yapabilecek bir Allah’ın kulu çıkamamışken karşıma,
    nasıl başaracaksın?
    Ben elletmem doğrularıma,yaşanmışlıklarıma,sevdalarıma!..
    Karşısında dimdik dururum yanlışlarıma dahi el uzatanın…
    Keşkelerim olmadı benim bu hayatta!
    Beni yıkamayan dert,dersini verip çıktı hayatımdan;
    onlar bile baş edemedi,yıprandılar…
    Köküne kadar indim acıların!
    Acı,saygısından utandı!
    Dert,yüzünü sakladı beni görünce!
    Sevgi ile oyun oynadım ben;
    bilyeleri vardı onun!Hep ben kazandım;
    çünkü çok sevdim.
    Sevmeyen kaybetti!..
    Hani attığımda bilyemi ıskaladığım sevdalar var ya
    çok üzüldüler sonrasında ıskalandıklarına…
    Ardıma dönüp bakmadım ben;
    içimde yaşadım kırgınlıklarımı!
    Kahırlarım çok oldu benim;
    neden kendime bu kötülüğü yaptım,
    neden izin verdim bu kıyıma diye!
    Gururum son noktada hep kızdı bana ama
    kınından dışarı çıkarmadım o kızgın kılıcı!..
    Tokadı kendime attım ben,başkaları atmadan…
    Terbiyemi kendim verdim kendime;
    terbiyesizlere bırakmadım bu işi!..
    O yüzden eyvallah etmedim ben zalime;
    bakışımı bile vurmadım yüzüne,değil sözümü vurmak!..
    Kıymetlidir benim sözüm!
    Özüm gibi!..

    __________________


     

Sayfayı Paylaş