En Güzel Anne Şarkıları

Konusu 'Şarkı Sözü' forumundadır ve HazaN tarafından 29 Nisan 2011 başlatılmıştır.

  1. HazaN Admin Yönetici Admin


    Anne şarkıları
    Annem için şarkılar


    Annem Candan Erçetin

    Hani eski zaman masalları anlatır
    Hüznümü huzura dolarsın
    Kaşım gözümden çok içim bir parçan
    Annem sen benim yanıma kalansın

    Hani bir biblon vardı kırdığım
    Üstüne ne kırgınlıklar yaşadın
    Ama bil ki ben de parçalandım
    Annem ben senin yanına kalanım

    Annem annem
    Sen üzülme
    Sözlerin hep yüreğimde

    Annem annem
    Gel üzülme
    Ben hala senin
    Dizlerinde

    Uzayan sohbet gecelerinde
    Rolleri unutup dost oluruz
    Bizi bağlayan bu kan değil yalnız
    Annem biz birbirimize kalanız

    Ben kararlı uçarken yolumda
    Sen çatık kaşlarının altında
    Her yeni Güne sevgiyle başlarsın
    Annem sen benim yanıma kalansın

    Ben Ne zaman Büyüdüm Anne

    Bir acı denizinde kayboldu umutlarım
    Ağlarım dalgalardan görülmez gözyaşlarım
    Bir boşluğa asılmış kanayan fotoğrafın
    Gecelerde çırpınır ebruli kanatların

    Nerde masallarım o masum hayallerim
    Ben ne zaman büyüdüm anne, kirlendi ellerim
    Nerde sevinçlerim o bahar gülü?lerim
    Ben ne zaman güz oldum anne döküldü çiçeklerim

    Küçücük bir ümit sür solan gözbebe?ime
    Daldan kopan yaprak gibi yalnızım yalnız anne
    Bir masal kuşu uçur üşüyen düşlerime
    Kayboldum kör sokaklarda gel de bul beni anne

    Nerde masallarım o masum hayallerim
    Ben ne zaman büyüdüm anne, kirlendi ellerim
    Nerde sevinçlerim o bahar gülüşlerim
    Ben ne zaman güz oldum anne döküldü çiçeklerim

     

  2. HazaN Admin Yönetici Admin

    Cevap: En Güzel Anne Şarkıları

    Seni sevdiğimi söylemiş miydim Anne

    Kaç yıl oldu görüşmedik sanki
    Oturduk konuşmadık
    Aynı sevgiyi büyüttük seninle
    Gizledik paylaşmadık

    Seni sevdiğimi söylemiş miydim anne
    Bunca yıl geciktiğimi bilmeden
    Seni sevdiğimi söylemiş miydim anne
    Vakit çok geçmeden fazla değişmeden
    Bir yerlere gitmeden

    Simsiyah önlüğüm neyse küçülmüş
    Ağabeyim resimlerde
    Hiç mi hiç büyümemiş
    Babam evde yok ama kokusu sinmiş
    Duvarlara masalara hayatlara

    Ağlama Anne / Ahmet Kaya
    Beni burada arama
    Arama anne
    Kapida adimi sorma
    Saclarina yildiz düsmüs
    Koparma anne aglama.
    Kac zamandir yüzün trasli
    Gözlerim safak bekledim
    Uzarken ellerim kulagim kiriste
    Ölümü özledim anne.
    Yasamak isterseken delice
    Ah..verebilseydim keske
    Yüregi avcunda kosan herbir anneye
    Tepeden tirnaga ogula
    ve kiza kesmis
    bir ülkeye armagan
    Düslerimle sinirsiz
    diretmisligimle genc
    Saskinligimla cocuk devrederken sirdasima
    Usulca aci verdi yanagimda tomurcuk
    Pir Sultan'i düsün anne, Seyh Bedretinn'i
    Börklüce'yi, Torlak Kemal'i
    Insanlari düsün anne
    Düsün ki yüregin sallansin
    Düsün ki o an güzel günlere inanan
    Mutlu bir Yusufcuk havalansin

    Yani benim güzel annem
    Ala safaginda ülkemin yildiz ucurmak varken
    oturup yildizlar icinde kendi buruk kanimi ictim
    Ne garip duygu su ölmek
    öptügüm kizlar geliyor aklima
    Bir aciklamasi vardir elbet giderken dar agacina
    Geride masa üstünde boynu bükük
    kaldi kagit kalem.
    Bagisla beni güzel annem
    Ogul tadinda bir mektup yazamadim diye
    kizma bana.
    Elleri deysin istemedim
    Gözleri deysin istemedim
    Aglayip kokluyacaktin
    Belki bir ömür tasiyacaktin koynunda.

    Yasamak agrisi asildi boynumda
    Oysa türkü tadinda yasamak isterdim
    Ölmek ne garip sey anne
    Bayram kartlarinin tutsakligindan asirip bayrami
    Sedef kakmali bir kutu icinde
    vermek isterdim cocuklarin ellerine
    Sonra, sonra benim güzel annem
    damdan düser gibi vurulmak isterdim bir kiza
    Gecenin kiyisinda durmusum
    Kefenin cebi yok
    Koynuma yildiz doldurmusum
    kosun cocuklar kosun
    sabah üstüme üstüme geliyor
    Kisacasi güzel annem
    Bir cicegi düsünürken ürpermek yok
    Gülmek umud etmek özlemek
    ya da mektup beklemek
    gözleri yatirip iraklara.
    Ölmek ne garip anne
    artik duvarlari kanatircasina tirnagimla
    saskin umutlu siirler yazamiyacagim
    mutlak bir inancla gözlerimi tavana cakamiyacagim
    Baba olamiyacagim örnegin
    toprak olmak ne garip sey anne.
    Ucurumlarki sende büyür
    dagdir ki sende göcer
    ben bayram derim cicek derim
    cam diplerine acmis kanatlarini kozalak derim
    gül yanakli cocuga benzer
    yinede oglunu yitirmek ne garip sey anne
    Her kavgada ölen benim
    Bayrak tutan carpisan
    her kadin topragi tirnakliyarak
    dogurur beni
    Özlem beni kavga benim ask benim

    Bekle beni anne.
    bir sabah cikagelirim
    bir sabah anne bir sabah
    Acini süpürmek icin actiginda kapiyi
    adi baska sesi baska
    nice yasitim
    koynunda çiçekler
    ÇiÇekler icinde bir ülke getirirler
     

Sayfayı Paylaş